Jestem Chłopakiem Boli Mnie Głowa

NEUROTYCZNOŚĆ FAKTU

2012-02-16T14:28:00.000+01:00

Olewatorsko spoglądasz na mnie w surowym szyku, w wysokim tonie; bycia.
Detaliczni dopracowany ty, i ja, w rozsypce
Naprawdę mocno biję się w pierś, za każdym razem, gdy usłyszę słowa niechlubne, lecz niehaniebne.
Czuję się napiętnowany obojętnością, zbluzgany neutralnym doznaniem.
Napotkane przypadkowo kawałeczki, które tak pięknie zdążyłem już połączyć, rozrywasz, własnie w tym momencie, pomimo, że pozlepiałem je dla ciebie. Tkwisz w smutnej dla mnie jednoznaczności, a ja.. jak zwykle, pospieszyłem się w myśli. Tone w beznadziejnym rozważeniu, pragnieniu i chęci, których sam do końca nie rozumiem.

tęsknie

TUPECIK HEDONISTY

2012-01-30T02:50:00.002+01:00

Zatracając się w samouwielbieniu -wygenerowanym sztucznie małym środowisku, oszukujesz siebie i nas.. To , że byłeś nad wyraz zmęczony nieustannie otaczającą cię pustka, nigdy nie będzie cię usprawiedliwiać. Zacne jest, że nigdy owej pustki nie wpuściłeś do serca, postanowiłeś jednak stworzyć własny twór wzorując się na innych, zatajając to głównie przed samym sobą. Stworzyłeś więc własną otchłań. Oh głupi hedonisto czy nie widzisz co niesie za tobą twoje przesłanie ? Patrzę na ciebie i współczuje, bo wiem jak bardzo musisz być samotny, samotny wśród tłumów. Opuszczony i całkowicie niezrozumiały przez rodzine i przyjaciół. Postanowiłeś być tym, kim jesteś teraz, lecz nigdy nie spodziewałeś, że zaprowadzi cię to w miejsce, gdzie jesteś obecnie, bo jesteś tu gdzie kiedyś. Nadal sam. Nadal opuszczony. Z tym wyjątkiem, że teraz faktycznie masz się komu wygadać, ale co z tego, gdy nie przynosi ci to ukojenia. Co z tego, gdy osoby słuchające nie są w stanie cie tak na prawdę zrozumieć, a jedynie głupio potakiwać, nawet jeżeli wydaje im się, że cię rozumieją. Są za głupi. Za głupi na słuchanie, a co dopiero na zrozumienie. Przecież ty jesteś lepszy.

Obracasz się w grupie osób, które cię uwielbiają i zatracasz się w błogości, że taki właśnie jest świat, że nowy ty jest boskim pomazańcem, ze wszystko należy do ciebie. Obudź się bo niebawem będzie za późno. Siedzisz z ludźmi, którzy w rzeczywistości cię już męczą, ale boisz się wyjść z tego towarzystwa, bo głęboko wciąż odczuwasz jak bardzo nienawidzi cię cała reszta, jak bardzo otoczenie chce twojej zguby, dlatego właśnie boisz opuścić się miejsca gdzie jesteś bezpieczny, doceniany i wychwalany. Jednak doskonale wiesz, i ja również dostrzegam, że jesteś lepszy i bardziej inteligentny od nich wszystkich. Cóż nam jednak z tej wiedzy, gdy brak ci odwagi, i siły na wyplątanie się z konsekwencji głupich decyzji.

Przyjąłeś, że to wokół ciebie kręci się świat... Czy muszę udowadniać jak bardzo się myliłeś. Czy muszę udowadniać to tobie, temu który przecież najlepiej o tym wie. Trwasz w kłamstwie, lecz widzisz, że nic ono nie zmieniło. Przybierasz pozy, lecz wciąż jesteś tak samo samotny, tak samo żalosny jak byłeś poprzednio, z tą różnicą, że to już nie jesteś ty. Na zewnątrz to nie ty. W środku wciąż ta sam osoba. Nie powiem, że masz tupet, bo nie chcę ci przypisywać za wiele, masz tupecik. Nie wiesz jak bardzo cię znam i jak bardzo cię rozgryzłem. Kiedy zrozumiesz, że nie działa na mnie to co na innych, że widzę kiedy kłamiesz, że widzę kiedy grasz. Pomijając ohydę dostrzegam twoje zanikające piękno. Boję się, bo wiem, że jesteśmy bratnimi duszami, lecz jednocześnie nawet nie zdajesz sobie sprawy jak bardzo się ciebie brzydzę, jak bardzo tobą gardzę.

Na swojej pozycji mógłbyś być guru. A ja mógłbym cię teraz poprosić o radę, lecz w owej sytuacji sam robisz niewiarygodne błędy, o których wiesz tylko ty; i ja. Przed kim, aż tak głęboko się ukrywasz, bo mam wrażenie, że przed samym sobą. Ile jeszcze to potrwa, kiedy stawisz czoło własnym niedoskonałościom i przestaniesz wytykać je innym. Atakując wszystko co choćby zdawałoby się mieć racje nie sprawisz, że twoje postępowanie stanie się lepsze od naszego. Zdejmij maskę i pokaż kim tak na prawdę jesteś, a będę miał powód by nienawidzić cię jeszcze bardziej.

jestem zły

MIŁOŚĆ Z ZESPOŁEM TOURETTE'A

2012-01-20T03:38:00.003+01:00

Aluzja mądrości próbuję to wszystko od początku zrozumieć. Dopiero teraz okazuje się jak ciężko jest oddzielić piękno od zanieczyszczonej reszty, nawet kierując się najwspanialszymi pobudkami. W ciszy cierpienia moje serce cicho kołacze. Tęskni za czymś co zdawało się mieć racje bytu. Czuje smutek bo zawodzi ja wszystko co kocha. Przymknąłem oko na to co wiedziałem już od dawna. Doszedłem do momentu gdy widzę, że nie mogę mieć wszystkiego, czego chcę. Mimo to trwam w oszukiwaniu się. Wolę to od powolnego wykrwawiania się.

Z braku pomysłu na załatwienie tej sprawy niekonfliktowo, chciałbym wstać by wykrzyczeć ' obdarz mnie prawdą ', ale zamiast tego siedzę szepcząc fragmenty niepoukładanych myśli. Kiedyś razem dążyliśmy do przejścia mostu w Awinion. Obecnie zastanawiam się, czy jest to w ogóle możliwe, a przede wszystkim, gdzie zniknęli tamci my ? Nie wyobrażam sobie nas w w bolesnym dla mnie stanie chronicznym, w którym ciągle wszystko toczy się jak w niezaskakującym serialu.

Uśmiechem - mówisz, że mnie kochasz.
I ranimy się nawzajem - niespecjalnie.
Godząc się, zapominając o tym co było.
By stało się to pożywką do następnego obarczania.
Jest to miłość z zespołem Tourette'a.
Gdy pomiędzy słowa wyznające czyste uczucia wtrącamy 'nienawidzę'.

Do prawd jakimi obdarowałem samego siebie dorzucam kolejne zobowiązania. Nowe myśli, wplatam w codzienność użytkowania i widzę, jak nabierają blasku, niczym powoli rozpalająca się żarówka. Już wiem, że ważne jest poczucie siły, a nie posiadania. Świadomość, że w razie potrzeby twoja reakcja będzie taka, a nie inna. Myślę, że za każdym razem częściowo umieram potykając się o niestabilność ciebie i mnie, i ciebie...

Nieświadomie zadając sobie ból, potrafimy przemilczeć niektóre kwestie. O ironia... bo zaprawdę jest jedynie jedna osoba na tym świecie, która może sprawić, że będę go odczuwał, i tylko jedna, a jest ona tą samą, która powinna chcieć dla mnie jak najlepiej. Ty i ja na zawszę. I proszę, niech to zawszę będzie właśnie teraz.

Trwaj przy mnie teraz. Bez 'fuck you' w 'i love you.'

SKAZA

2012-01-16T03:55:00.004+01:00

Skaza rujnuje.
W niewiarygodności najtrudniejsze do pojęcia jest to co najprostsze.
Jak zwykle, najmniejsze zawsze powoduje największą szkodę.
Gniew i rozczarowanie, nagle biorą się znikąd.
Zdawać by się mogło, że w istocie, tak własnie jest...
Ależ zapatrzonym we własne porażki trzeba być, by wyciągnąć takie wnioski.

Efektem domina, po równi pochyłej, skaza toczy się
wprost proporcjonalnie do ignorancji...
Ignorancji, którą darzymy siebie na wzajem.
To ona; nie daje mi spać po nocach.
To jej; boję się najbardziej.

Chwilami zażegnana, co rusz powraca.
Niczym momenty ludzkiego życia, do których nie się więcej wspominać.
Ty, i ja. Oboje wiemy, że tak być dłużej nie powinno.
Dotrzyj więc do mnie by mnie dotrzeć, gdy utknąłem w chwilowych pomyłkach.

Bo jesteśmy niczym magnesy przeciwnie naładowane.
Zupełnie różni, mimo to ciągle się przyciągamy.
I pozostaje tylko jedno pytanie, które zadaje sobie, każdego wieczoru.
Dlaczego to własnie ja muszę być minusem ?

forever alone

FACET Z KAPELUSZEM NA GŁOWIE

2012-01-13T13:22:00.004+01:00

W pospiechu zapomniałem swojego kapelusza. To co, że mamy wietrzny dzień. i na pewno będę musiał go trzymać co chwilę w obronie przed stratą- pomyślałem. Lepiej żebym się pośpieszył, przecież taksówka nie będzie wiecznie czekać. Jeszcze raz ostatecznie przed wyjściem psikam się obficie nowymi perfumami. Spoglądam w lustro i poprawiam włosy. Jestem gotów do wyjścia, bo wyglądam tak jak trzeba.

Na zewnątrz, schody oblepione lodem, a wiec muszę uważać. Schodek po schodku, powolutku bez pospiechu. Nagle. Oh crap- krzyknąłem. Zapomniałem portfela. Kątem oka dostrzegłem niezadowolenie starszej lecz nie całkowicie starej kobiety. Jak ktoś śmie zaburzać koncepcje jej małego świata i mówić sam do siebie. Niedopuszczalne stało się faktem. Wracam po portfel i już wychodzę. Ponownie schodek po schodku. Niesubtelnie obmacuję się po udach wyszukując kolejno telefonu, paczkę fajek, i portfel, czy aby go na pewno zabrałem.

W końcu wsiadam. Wąsaty facet z nadwagą, z którym nie chcę mieć nic wspólnego bezczelnie zagaduje mnie. Do tego ten nieprzyjemny zapach dymu papierosowego unoszącego się w pojeździe. Przecież nie mogę w tym momencie śmierdzieć petami. Nie ja. Nie mogę sobie pozwolić na to by strącić swój zapach. Zawyżona stawka kursu jest niczym przy deszczu, który właśnie się rozpadał. I co z tego, że jest to zaledwie mżawka. Przecież jestem z cukru, tak jakby.

Gdzie dokładnie jestem ? W zasadzie gdziekolwiek bym nie był i tak nie ma to znaczenia. Nie jestem tu sam. Ale ciebie też wciąż ze mną nie ma. Biała róża którą mam zamiar kupić, a której nigdy nie zobaczysz, na zawsze pozostanie w mojej głowie. To symbol. Symbol mojej skromnej lecz nieskazitelnie czystej miłości, którą cie darzę. To także symbol ciebie. Twojego uśmiechu i twojej niewinności. Biała róża to czyste piękno wyrażone w prostocie. Mój ideał.

Kapelusz, którego i tak nie założyłem na głowie zalega w mojej ręce. Rozmyślam jak bardzo będzie mi przeszkadzał podczas, gdy będę cię przytulał na powitanie. Czuję jak ściekający mi do oczu lakier zaczyna natarczywie szczypać. Deszcz sprawił, że plany wspólnego spaceru po parku uległ zmianie, lecz nie wiem jeszcze w jakim kierunku.

Modnie spóźniasz się i mimo, że ja i tak jestem pół godziny wcześniej, to mógłbym czekać na ciebie ze dwa kolejne kwadranse. Z daleka jestem w stanie zaobserwować twój parasol w biedronkę. Całkowicie zapomniałem o mojej cholernej obsesji na punkcie kropek, myśląc o tym co zdarzy się za chwilę. Zbliżasz się do mnie i już tylko parę kroków dzieli nas od siebie. Co chwile wyglądasz z za parasola, spoglądając na mnie po czym szybko obniżasz go, zasłaniając twarz. Chowasz się.

W końcu jesteś, a ja? Stanąłem przed tobą…, taki nieidealny. Przemoczony i przesiąknięty innymi zapachami, czekając na osąd. Wyglądasz zza parasola i uśmiechasz się. I jak zwykle jesteś cudowna. Moje oczy najchętniej nie oderwałyby się od ciebie nawet na moment. Uśmiechasz się, a twój uśmiech całkowicie zakrywa moją niedoskonałość.

I nagle poczułem, że teraz moja kolej. To ja znowu gram pierwsze skrzypce, lecz tylko ty jesteś w stanie wydobyć całe piękno z tej niezgrabnej muzyki. Za mało czasu by wyrazić wszystko, by wyrazić cokolwiek. Z miłą chęcią porzuciłbym to plugawe miasto i przeniósł się na ulicę Nowego Jorku lat sześćdziesiątych. Jest ze mnie coś z dżentelmena. To uczucie nakazuje mi opiekować się tobą w sposób wszelaki. Otwieram ci drzwi zwracając uwagę na zgrabność każdego detalu twojego ciała. Teraz czas się chyba zatrzymał, bo ciągle myślę jaka jesteś piękna i urocza. Ponownie w myślach przenoszę się do Nowego Jorku marząc o krwawoczerwonej pomadce na twoich ustach. Juz za późno na kawę, ale nie na kawę z tobą. Spoglądam i zjadliwie zapamiętuję najbardziej zachwycające szczegóły twojej mimiki. Mimo pysznego deseru na stole, oraz widoku w twojej postaci, to uszy ślinią mi się najbardziej. Gdybyś tylko wiedziała ile mam ci do przekazania. Ile do powiedzenia... Nie jestem w stanie jednak przerwać ci nawet zdania pozbawionego składni. To, że jesteś ode mnie starsza jeszcze bardziej mnie rozbudza. I nie przeszkadza mi nawet ze jesteś w ponad pięćdziesięciu procentach zbudowana z wody

Co powinienem ci powiedzieć. Wpatruję się w ciebie i milczę. Gdzieś tam… z tyłu głowy przebiegają mi niejasne myśli. Przypominam sobie, że wieczorami piję; wpatrując się w twoje zdjęcie. I kto jak nie ja tak fanatycznie okrąża cię z każdej strony nie dając po sobie tego poznać. Siedzę spokojnie, z opanowaną gestykulacją. Jestem twój drogi, a ty tak mi droga. Nie dopuszczam do siebie myśli, że już jutro znikniesz. Że jesteś jedynie snem, wytworem niezdrowej wyobraźni…

KSIĘŻYCOWY CHŁOPIEC

2012-01-06T02:39:00.002+01:00

Uważają, że stworzyłem księżyc
W chwili, gdy istniała jedynie ciemność
Ja, pamiętam jedynie delikatny podmuch zza moich pleców

Siedziałem tam i
Śpiewałem piosenkę, której nigdy wcześniej nie słyszałem

Nagle, głos powiedział mi
Nie przestawaj śpiewać, mały chłopcze
Podnieś swoje ręce w stronę wielkiego czarnego nieba
Tak wysoko jak tylko możesz
A cały wszechświat zabłyśnie

Moją pierwszą wizją był krzak rosnący przy ujściu rzeki
I nie mogłem przestać płakać
Czegoś mi brakowało
Dotarło do mnie, że pokochałem głos

Wzywałem go nieustannie
Lecz jedyne co usłyszałem to echo w świetle

Interpretacja tekstu piosenki M83 - Moonchild

POTĘGA SŁOWA

2011-12-19T02:37:00.003+01:00

Wyobrażam sobie dzień, w którym prawda została uwolniona.
Gdzie nie ma wybaczenia, gdyż jest zbędne pod naporem
zaufania oddanego w zamian za nic.

Zawsze powtarzałem sobie trzy zasady: nie ufaj, nie wybaczaj, nie żałuj.
I wiedziałem ja, że były one doskonałe; w swojej koncepcji.
Mimo ot niejednokrotnie łamałem pierwszą z nich o dziwo, od razu pojawiało się coś pozytywnego. To co, że koniec był całkowicie do niczego. Skoro wszystko się kończy, dlaczego nie cieszyć się z całej siły trwaniem w tym co jest, i dlaczego by nie dopuszczać do takich sytuacji.

Zasady trwały w swej despotyczności.
Nieświadomie i mimo ruchów zapobiegających,
antyintercepcja stała się częścią mnie.

Głupotą jest ograniczać samego siebie.
Głupota jest pozwolić sobie na wszystko. Mawiałem.
Dyktando chęci zaspokojenia siebie głodnym kawałkiem
przybrało nieosiągalne do tej poty tempo.
To co było - przestało natychmiast istnieć.
To co miało powstać - było jedną wielką propagandą.

Tłumaczę wiec sobie powoli/ Czy w momencie gdy sam chcę trzymać się jakiś reguł nie warto byłoby ich zapisać ? Z jednej strony tak; z jednej nie. Co gdy idee przerosną oczekiwania i uznam to za porażkę.
W takiej sytuacji wypada trywialnie zabezpieczy się.

Zakładam więc - porażek nie ma.
Są tylko konsekwencje podejmowanych decyzji, które mają różny
skutek, czasem jest on pozytywny, czasem odwrotnie proporcjonalny.
Myśląc tak, oszukuję. Oszukuję ciebie i ich.. oszukuję samego siebie. Trwam w idealnym bezładzie.

Kiedy przyjdzie czas na modyfikacje ? Ponownie, po raz kolejny i znowu...
W rzeczywistości zmieniając wszystko oczekuje stabilizacji. Nowe kierunki nie spełniają oczekiwań filarów podpierających całą konstrukcje, a rozrywają ją ze względu na złe dopasowanie.

Co gdy stare żelazne zasady myliły się już w chwili ich opracowywania, przyswajania i jeżeli mylą się do dziś.
Reforma, modernizacja ? A może coś bardziej pospolitego.

Teoretycznie. Podnoszę metafizyczny długopis i skreślam gruba kreska pierwszą z zasad. I co teraz ? Mam udawać, że nigdy ona nie obowiązywała albo, że przez lata była jedynie wskazówką ? Zwyczajnie przyznając się do błędu natychmiastowo łamię ostatnia z idei. Może również zasługuje ona na przekreślenie ?

A wybaczenie ? Przecież nie ma sensu życie z goryczą w sercu. W przepływie myśli zastanawiam się coraz poważniej, czy konstrukcja wytrzyma owe modyfikacje. Zatrzymując tą myśl, kieruję uwagę na kolejną istotna sprawę.

Co w zamian za to ? Może kontrast.
Więc ufaj, więc wybaczaj, więc posyp głowę popiołem.
Odrzuca mnie próżność przepływająca prze te słowa.
Czy na prawdę nie stać mnie na nic więcej ?

Zakładając, że pod naporem sytuacji i rożnego rodzaju potrzeb, trzy reguły zostały nieco naciągnięte i uszkodzone w swojej cudowności postanawiam ponownie wyciągnąć głębie ich mądrości.

Po co od razu zakładać, że każdy chce cię skrzywdzić i wykorzystać. Nawet jeśli tak jest to czy warto jest przejmować się tym, aż tak. Dlatego wiec nie ufaj, bo ufać do końca można jedynie sobie, lecz dla zachowania równowagi zastosuj ograniczone zaufanie.

Nie wybaczaj, bo nie miej czego. Nie dopuszczaj do sytuacji w której ktoś może ingerować w twoje życie.

Nie żałuj, bo życie jest tylko jedno i nie warto spoglądać za siebie. Naprawiając dawne zniszczenia budujesz nową przyszłość.

..

SIŁA SPRAWCZA

2011-12-17T00:40:00.003+01:00

Gdy duch mi płacze
bo nie ma już miejsca
na zapodziane marzenia,
ogołocone ze spełnienia
i czasu realizacji.

Samozapłon, i
to co dzieje się chwilę
momencie trwaj,
ja trwaj
oddech zaczerpnięty
i bezkompromisowy.

Egzaltacja następnie
następująca, i
rozwikłanie sprawy
bez jednoznacznej
iluminacji.

Inspiruję siebie
by doskonale wygasnąć
w ciszy zapomnienia
triumfu
byłego
spełnienia.

...

REZOLUCJA

2011-12-03T15:21:00.009+01:00

Nie ma ciepła w twoich ramionach. Oziębły korytarz na którym stoimy wydaje się strasznie ciasny, a mimo to jesteś coraz dalej i dalej. Pustka w oczach i mróz na ustach, chłód w twoim oddechu, jakby ktoś otworzył okno.

Stajesz się ciszą pomiędzy tym co myślę. Gdy o tobie śnię jest to koszmar.
Nie mogę przeboleć, że nie ma już światła w twoich niebieskich oczach !
To nie ja chciałem rewolucji ! Ukrywamy swoje siniaki przed wrogami. Nie potrafisz zadać silniejszego bólu ?

Zrywam nasze zdjęcia ze ściany. Nie mam wpływu na to co zostanie,
a co przeminie. Boję się nagromadzenia pustki w moim młodym sercu.
Miłość, to mogłaby być wspaniała rzecz.

Dlaczego mnie opuszczasz, dlatego cię zostawiam.
Kiedyś z zafascynowaniem połykaliśmy kolejne chwile razem.
Koniec kłamstw. Oczywiście, że teraz mnie nie kochasz.
Spróbuj zaprzeczyć jeśli chcesz, był to dla mnie cios prosto w serce.

Zniszczyliśmy to co zbudowaliśmy. Możesz powiedzieć; ja straciłem wszystko.
Żal mi ciebie. Trzeba było lokować uczucia w kogoś innego.
Wolę pokochać nicość.

ff

SCENY DANTEJSKIE

2011-11-26T16:38:00.008+01:00

Zaglądając to tu, to tam, widzę. Te same rzeczy, te same zdarzenia,
identyczną sytuacje, w całkowicie nowej aranżacji.

Publiczności nie brakuje. Wszyscy pragną najlepszego miejsca na widowni.
Chwila oczekiwania z niepokojem narasta. Głównoplanowi aktorzy przybyli.
Zgasło światło. Na sali zapanowała cisza.

Przedstawienie rozpoczyna się.
Wszyscy, spragnieni wrażeń już za moment zaspokoją swoje nieposkromione żądzę.

Teatr, także w telewizji.
W momencie gdy na sali panuje nieskazitelna cisza, przed telewizorami drwią w swojej anonimowości. Pałając goryczą wyśmiania i skrytykowania każdej niefortunnej myśli.

Tymczasem widownia zgromadzona w sali widowiskowej nie jest w stanie
zadrzeć, nawet wtedy, gdy wpadki są dostrzegane są z najdalszych miejsc siedzących.

Już po przedstawieniu. Aplauz krzepi aktorów.
Wszyscy się rozchodzą. Za chwilę stare sceny przejdą ponownie prapremierę.

NIENAWIDZĘ

2011-10-29T19:51:00.000+02:00

Własnie teraz. Nienawidzę tego miejsca. Nienawidzę tego zajęcia. Nienawidzę tych planów. Nienawidzę tego oddechu. Nienawidzę tych pomysłów. Nienawidzę tego faceta. Nienawidzę jej. Nienawidzę jej więcej. A ten facet. Z całej siły nienawidzę tego faceta; kimkolwiek on jest. Czy ma to jakieś znaczenie. Mentalnie i fizycznie jestem wypalony. Nic nie może być bardziej bolesne i frustrujące. A jedyna myśl nieustannie powtarzająca się w mojej głowie to. Nienawidzę tego. Nienawidzę. Nie-na-wi-dzę. Kocham to. Kocham to. Kocham. To jedyna myśl przenikająca mój zmęczony umysł. Nic nie może być bardziej ekscytujące i inspirujące niż to. Tamten facet? Kocham go. A ona, naprawdę ją kocham. To miejsce, te zajęcia. Kocham ten oddech. Kocham to! Wszystko mi się miesza.

SKŁADANKA

2011-10-25T23:38:00.001+02:00

Nie wiem dlaczego poranna kawa nie smakuje tak samo w innym szkle. Po co budzą się we mnie nagle uczucia, by w końcu całkowicie zgasnąć. Dlaczego codziennie wstaję okropniejszy zasypiając z wizją przemijalnej niedoskonałości, która może bardzo powoli, lecz jednak wciąż nie ustępuje. Co gdyby zdobywać niewyjaśnione i wyjaśniać niezdobyte ? Wymyślać teorie przekształcając je w twierdzenia, mantrować po setki razy takie głupoty, by w końcu samemu w nie uwierzyć ? Tworzyć rozwiązania lub kreować całe wydarzenia we własnym umyśle. Powołać do życia nowe nazwy dla rzeczy jeszcze niepowstałych. Nabrać wiatr we własne żagle i odfrunąć z dala od ciebie jego jej i nich. Żyć najlepszymi wspomnieniami; zapominać o przemijalności czasu.

Lekko inne zdanie tworzy lekko inną sytuację. Lekkie niedopatrzenia czasem zmieniają bieg zdarzeń. Gdzieś z tyłu głowy musisz pamiętać, że szczerość zależy od kwestii spojrzenia. Teraz już o tym nie pamiętasz, a jednak oczerniasz mnie jak białe skarpetki błotem. Mieszasz mnie ze złymi składnikami, tak jak ogórka i pomidora w jednej sałatce, zabijając tym najcenniejsze witaminy. Do problemów z sercem nie zawsze potrzebny jest kardiolog.

Czasem chciałbym zrezygnować z marzeń, spuścić nieco ambicji, dopasować się do reszty. Usiąść przed telewizorem i cieszyć się do przeskakujących tam obrazów. Czytać kolorowe gazety i czerpać z nich satysfakcję. Nie marudzić, nie zwracać uwagi na gigantyczne niedoskonałości. Nie drążyć, nie dociekać prawdy. Wyłączyć intelekt. Jaki jest sens w obwinianiu losu za to kim jestem ? Jaki jest sens wyróżniać się jedynie po to, by być wytykanym ? ...

LUDZIE PROŚCI

2011-10-16T23:08:00.001+02:00

Tłumaczę głuchemu tego co i tak nie jest w stanie zrozumieć. Z każdej strony ślepcy, widzący jedynie to co małe, proste i tymczasowe. Czas wysilić szare komórki i skupić się na chwilę, by cokolwiek zrozumieć. Nie ma sensu dłużej prosić. Gdybym segregował śmieci tak jak robię to z pojedynczymi osobami, a w konsekwencji całą masą ludzi, dzisiaj byłbym wzorem ekologicznego odpadkodawcy. Nie ma sensu gromadzić bezużytecznie osób odpadkowych. Jakim pechem jestem obarczony skoro spotykam tak mało ludzi szczątkowo do mnie dopasowanych. Popijając zieloną herbatę, ze spokojem, nocą wracam do wydarzeń z dzisiejszego dnia. Przypominam sobie mimowolnie słowa, które zostały do mnie wypowiedziane. Zadaje sobie retoryczne pytanie pojawiające się w mojej głowie co noc. Dlaczego nie dociera do mnie sens nawet pojedynczych wersów. Obniżając oczekiwania, oraz doskonale znając uczucie gdy ktoś mówi słowa zdające się być wypowiadane w innym języku, nie jestem w stanie ukrywać dłużej swojego zniechęcenia i zażenowania, nawet jeśli ich nadawca sympatycznie macha ręką jak gdyby chciał powiedzieć 'nic nie szkodzi, że nie rozumiesz '. Straciłem ochotę fałszywie się uśmiechać za każdym razem gdy usłyszę o tym jak fajnie jest zapalić, lub coś wypić. I choć nie wiem na czym polega życie, z pewnością nie jest to jego punkt docelowy. Mimo to w takim myśleniu czuje się samotny. Czy nie istnieje już dobra zabawa bez chlania, ćpania i nadawania w bezmiernie głupi sposób o beznadziejnie głupich sprawach ? Nie rozśmiesza mnie gdy w szkole słyszę kolejną badziewną historyjkę, tym razem o tym, że można stracić rok z powodu zbyt ostrych melanżów. Nie jestem nawet częściowo w stanie zrozumieć takiego postępowania. Koneserzy dopalaczy, ludzie infantylni, dorośli jedynie na tyle by móc zgodnie z prawem kupić alkohol. Czasem odnoszę wrażenie, że echo dudniącej muzyki z clubów, do których chodzą parę razy w tygodniu odbija się jeszcze w ich pustych głowach gdy z nich wyjdą. Ludzie prości. Zajęci samymi sobą, interesujący się tym co materialne i tak bardzo dla mnie bezużyteczne. Gdyby było nas po równo, nawet nie zwróciłbym uwagi na tamtych. Pozostają jeszcze dwa pytania tak bardzo nasilające się pod względem występowania w moim umyśle ostatnimi czasy. Pierwsze kieruje do ludzi, którzy krępują mnie głupotą. Drugie pozostawiam dla samego siebie. Kiedy przyjdzie czas by się ocknąć i zacząć żyć, kiedy przyjdzie życie warte ocknięcia ? Sfrustrowany faktem, iż kolejna osoba wyciąga rękę żeby wziąć, nie dając nic w zamian tracę nadzieję. Poszukuje nawet małego promyka, który będzie w stanie rozświetlić ciemność, w której się zatracam.

Idee nie piwo.
Kontemplacja zamiast plotek.
Równowaga bez hedonizmu.
Brak satysfakcji nie daje dłużej spokoju.

SCHYŁEK UNIESIENIA

2011-09-29T13:11:00.000+02:00

Zagubiony, siedząc gdzieś na końcu sali stałeś się tym czego tak bardzo nienawidziłeś. Tęsknisz czasem za tym co mogłoby się stać. Niewyraźna buzia postaci rozmazanej, niczym namalowanej pastelami nie uśmiecha się już do ludzi. Pochylasz głowę, nie chcesz być zauważalny. Czekasz aż pewien etap się zakończy, a później drugi i kolejny. Przyzwyczaiłeś się już do smutku i braku zrozumienia. Jestem w stanie zauważyć to w twoich przygaszonych oczach, które niegdyś promieniały. Mimo tego, że się obracasz, widzę twoje niezadowolenie. Zdenerwowany bezmyślnością innych nie możesz znaleźć sobie miejsca, ani tu, ani daleko stąd. Twój świat stoi na krawędzi. Ja rozumiem to jak nikt inny.

ZGUBIŁEM SENS ŻYCIA

2011-09-28T20:45:00.002+02:00

Nie popadając w skrajny samozachwyt realizowałem swoje plany. Biegnąc żwawo zatracałem się w osiąganiu wyznaczonego celu. Nie potykałem się już o drobne nierówności, dawne kontuzje już nie dają mi się we znaki. Czasem jedynie dopadają mnie sporadyczne zadyszki, niewpływające jednak na obraz całości. Ordynarnie odcinając się od ludzi, coraz rzadziej zachowuje się jak sukinsyn. Elegancko, z gracją, powoli. Gnam przed siebie z wyprostowaną postawą. Widzę jak wzrastają punkty mojego doświadczenia. Czasem odczuwam nawet wsparcie, na dystans. Chciałbym być szlachetny, lecz nie zawsze mam szansę się wykazać. Upadłem. Straciłem jasno wyznaczony cel, niczym jak pewny siebie gówniarz, jak nieobiektywny pisarz tracący wątek podczas opisywania skrajności świata. Bateria jest na wyczerpaniu. Poruszam się jak dziecko we mgle. Po omacku, wyczuwam to, co już mam i nagle uświadamiam sobie, że nie wiem co z tym, do cholery, zrobić. Widzę niejasności w przebłyskach dawnej świetności. Niech dzieje się co chce. Teraz naprawdę mi zależy.

PIONIER

2011-09-21T00:55:00.000+02:00

W tym momencie nie boję się już spojrzeć w przeszłość. Nie wstydzę się zaglądać w miejsca, w których niegdyś chowałem się przed wszystkimi. Tam gdzie ukrywałem wspomnienia, wiele historii, przemyśleń. Teraz, spoglądam na nie; z dystansu. Brak tu jakiejkolwiek kolejności, mimo to stoją w szeregu, zebrane, niejako spisane, wydłubane w tynku na brudnej ścianie. Zakurzone, niedopieszczone. Wiele z nich nie nadaje się już, są nieaktualne. nie ma nowelizacji, jest nowy system. Aż trudno uwierzyć, że jest to miejsce gdzie kiedyś przebywałem z umiłowaniem; spokoju, tak często i długo. Pozbawiony czegokolwiek nie czuję się nagi. Nie potrzebuję ubierać się w nic więcej, bo wszystkie zasady zdarzyły wejść w mój krwiobieg.

Z tej perspektywy nie mam już obaw spoglądać na ludzi z przeszłości. Patrze na nich z góry, powoli oddalając się coraz wyżej i wyżej, tracąc ich z oczu. I pomyśleć, że kiedyś mieli oni jakiś wpływ na to co robię. Mam co chciałem. Czasem po prostu wystarczy wziąć się w garść. Nie ma sensu robić nic w pośpiechu, a w ręcz dobrze jest wszystko przemyśleć, ale najważniejsze to powiedzieć wreszcie sobie: ja nie mam marzeń, mam tylko plany...

GĘBA

2011-09-07T14:20:00.002+02:00

Po paru minutach od poznania jesteśmy w stanie ocenić drugiego człowieka. Sposób w jakim mówi, jakich używa słów, sformułowań, gestów, mimiki, wszystko wpływa na to jak będziemy go postrzegać. Mówi się, że pierwsze wrażenie jest najbardziej zapamiętywane; nieprawda. W rzeczywistości po pojawieniu się nowej osoby w otoczeniu i przebywaniu z nią przez jakiś czas narzuca nam się tyle cech do zapamiętania, iż w rezultacie nie jesteśmy w stanie zapamiętać żadnego istotnego szczegółu. Dlatego więc, to co myślimy o nowo poznanej osobie nie sprawdza się na dłuższą metę, lub po prostu okazuję się po pewnym czasie zupełną nieprawdą.

Jako ludzie nie jesteśmy w stanie zapanować nad ocenianiem innych. Kierując się pozorami, często sami wprowadzając się tym w błąd. To dziwne, ale większości z nas z łatwością przychodzi ocenianie ludzi na ulicy i wystarczy nam do tego jedynie ich wygląd. Nie zawsze z pozoru porządny, zadbany facet ubrany w garnitur jest tak czysty jak jego krawat.

Każdy stara się być zapamiętanym w jak najbardziej korzystnym świetle. Ze zniecierpliwieniem, jak na wyrok, oczekujemy czyjejś opinii o naszej osobie. To dziwne, ale najbardziej zniecierpliwieni jej usłyszeniem są ludzie najgłośniej deklarujące brak takiego zainteresowania.

Ze strachu przed nadaniem gęby, zaczynamy zachowywać się dziwnie
- jak nie my. Wynalazek współczesnego świata ? Nadać swoją gębę samemu sobie nim zrobią to inni. Przybranie maski i utrzymanie pozorów człowieka o cechach, które sobie upodobaliśmy to norma wśród młodych ludzi. Sprzedajemy się jak produkt, potrzebujemy wiec dobrej reklamy. Dłuższe utrzymywanie takiej fasady staje się farsą, dla ludzi, którzy są w stanie zauważyć ową sztuczność; a jest ich więcej niż mogłoby się to wydawać.

Lepiej samemu nadać sobie etykietę i przekonać do nich innych niż pokazać się z prawdziwej strony.

WSZYTKO CO WARTO

2011-08-25T19:37:00.005+02:00

Każda nowa rzecz bogaci nasze życie o nowe doświadczenia mimo że na początku często wprowadza nieład i destabilizacje, które najczęściej okazują się zwykłym brakiem przyzwyczajenia, warto jest wypróbować wszystkiego.

Najciekawsze życie ma ten, który nie zakłada z góry. że coś mu się nie spodoba, uprzednio wcale tego nie próbując. Człowiek otwarty na bodźce, różnorodne kultury i zachowania ma możliwość przysposobienia sobie najlepszych czynności. Osobę taką najczęściej charakteryzuje brak nadmiernego przyzwyczajenia do sytuacji i chorych ambicji nazywających, każdą nieudaną próbę ' porażką '.

Nawet gdy boimy się czegoś, może być to na przykład miłość, najpierw powinniśmy jej spróbować i poznać. Bliższe zrozumienie często powoduje zmianie w postrzeganiu, a negatywne nastawienie zatruwa niepotrzebnie nasze życie.

Jaki jest sens wypowiadania ie na tematy, o których nie mamy pojęcia ? Nawet jeśli miłość zawiedzie, lub zrani, będziemy mieli świadomość, że wszystko to przeżyliśmy, i nie opieramy się na założeniach lub relacjach innych. Nie jest prawdą, że najlepiej by ktoś się ' spożył ', i że tylko idioci nie uczą się na błędach innych. Tylko idiotom jest to wmawiane.

POLIGLOTA

2011-08-19T16:57:00.003+02:00

Jeszcze w podstawówce uczono mnie języka rosyjskiego. Wychowany na rosyjskich bajkach typu ' wilki i zając ', oraz dzięki wmawianiu przez kolejne nauczycielki wierzyłem, że wielka Rosja, porozwieszana na mapach w klasie od języka rosyjskiego to potężny i bogaty kraj. Jako dziecko, myślałem nawet, że skoro uczą nas tego języka to chyba odpowiedzialni za to ludzie, wiedzą co robią i maja racje. Jako, że język ten nigdy mi się nie podobał, a bukwy co tydzień wylatywały mi z głowy, co skutkowało notorycznym ich myleniem, czytanie i pisanie po rosyjsku sprawiało mi niemały problem. Nadgorliwość nauczycielki - pisanie kartkówek na każdej lekcji, doprowadziło, że w dzienniku pojawiało się coraz więcej jedynek. Wszystko to wywoływało u mnie stres i wstyd. Wiecznie zagrożony na półrocza i końce roku szkolnego cieszyłem się ze zmiany nauczycielki. Pokładałem w niej jakiekolwiek nadzieje, na to że będzie łatwiej. Niestety wszystkie moje oczekiwania rozwiało rygorystyczne zachowanie nauczycielki na lekcji. Z powodu, że zadawała nam ona do nauki jeszcze więcej, wyśmiewała nas na lekcji, oraz z mojej winy, bo jako młody chłopak mówiłem co myślałem, i dopiero później zdawałem sobie sprawę z konsekwencji jaka za tym idzie, szybko z nauczycielka zaczęliśmy prowadzić naszą małą wojnę. Ona lat (ok.) 35 i ja ... dziecko. Wszystko doprowadziło do tego, że mimo przeprosin nauczycielka nie dała za wygraną. Nie ważne, że wszystko było zwyczajnie niesmacznym, dziecinnym i po prostu tak mało istotnym żartem. Pod koniec roku szkolnego znów wychodziła mi jedynka. Ostateczny sprawdziła zadecydował jednak o tym, że otrzymam promocję. W zasadzie zadecydował o tym głównie ściąga na mojej prawej ręce. - Do dziś pamiętam stres związany z wycieraniem jej, oraz tempo z jakim to robiłem gdy nauczycielka wpadła na pomysł by sprawdzić, czy na rękach nie mieliśmy ściąg. Dobrze, że sprawdzanie zaczęła od końca, i dobrze, że z powodu stresu moje ręce były na tyle mokre, że ścieranie ściągi poszło mi niezmiernie łatwo. Gdy nauczycielka podeszłą do mojej ławki nie byłem nawet do końca pewny czy ściąga całkowicie zniknęła. Wyciągnąłem ręce i zamarłem w oczekiwaniu na sprawdzenie. a szczęście - udało się.

Kolejne klasy przyniosły zwiększenie godzin języka niemieckiego, z dotychczasowych dwóch do czterech. nie byliśmy oczywiście od końca na to przygotowani. Przygotowani nie byli też nauczyciele do nauki dzieci - całkowicie. Po kolei były to jakieś kobiety, które po krótkim czasie zachodziły w ciążę, lub się wyprowadzały. Każda wprowadzała oczywiście nowe zasady i kazała nam się do niech zastosować. Moją znienawidzoną nauczycielką z cała pewnością była pani Wereśniakowa, którą przezywałem Czereśniakowa i rysowałem jej podobizny na zeszytach i książkach. Byłą to stara, wredna i gburowata baba. Nic jej się nie podobało, nienawidziła też dzieci. Co chwile mieliśmy takie same zadania, a ona denerwowała się gdy ktoś kwestionował jej kreatywność w prowadzeniu zajęć. Krzyczała na nas bardzo dużo, mojemu koledze kazała klęczeć pod tablicą za karę. Po pewnym czasie przyniosła nawet kamienie by owe klęczenie urozmaicić. Wraz z kolega jako jedyni odważyliśmy się przeciwstawić nauczycielce. Czepiała się ona nas najbardziej, z racji, że często śmialiśmy się i żartowaliśmy. Doprowadzało ja to do wściekłości. Byliśmy wpisani na jej ' schwarz listę '. Przy każdej okazji naśmiewała się ona ze mnie, a gdy coś jej odpowiadałem wpadała w furię. Raz nawet podleciał do mnie z łapskami i chciała, jak miała w zwyczaju, złapać mnie za włosy w okolicach skroni. Oczywiście nie dałem się jej i biłem ją po rękach, było mi nawet z tym głupio i dawałem jej wygrać. To na tej lekcji wpadła w totalny obłęd i zaczęła wstawiać jedynki tym, którzy jej podpadli. Baba ta wyleciała ze szkoły dopiero po roku szkolnym. Mimo,że było na nią bardzo dużo skarg ze strony rodziców, dyrekcja zwolniła ją dopiero, gdy uderzyła jakąś pyskującą dziewczynę w twarz. Nikt z nauczycieli również za nią nie przepadał. Nie tylko ja uważałem, że była podła. Najwyraźniej tak samo myślała jej rodzina nie zjawiając się ani w szpitalu podczas gdy umierała na raka, ani na jej pogrzebie. Ciekawe co myślała w ostatnich chwilach, i czy czegokolwiek żałowała. Nauczyciele znów nieustannie się zmieniali. W końcu jeden z nich został na nieco dłużej. Ponownie była to kobieta, jednak teraz byłą dużo młodsza. Niestety ja po wcześniejszych wydarzeniach byłem bardzo źle nastawiony nie tylko do nauczycieli, jak i do przedmiotu. Nie jestem do końca pewien jakie miała wykształcenie ( wiem, że wcześniej była ekspedientką w optyk, a jej znajomość języka była niezwykle ceniono w przygranicznym mieście ) i czy była odpowiednio przeszkolona do pracy z dziećmi, nie kwestionuje jedynie jej znajomości języka i biustu. Co z tego, jeżeli i tak pozostawała jędzą. Jedyne co pamiętam z jej lekcji to ' mein gott ' powtarzane nieustanie na każdej lekcji. Wszystko ja denerwowało i co chwile robiła kartkówki, wtedy użerałem się jeszcze z językiem rosyjskim. Ostatecznie w szóstej klasie mieliśmy go już tylko dwie godziny tygodniowo i byliśmy ostatnią klasą, która przez cały okres trwania podstawówki miała język rosyjski. Nauczycielka od niemieckiego zaszłą ciąże, klasę od języka rosyjskiego zlikwidowano - to był szok. Język niemiecki stał się językiem głównym i ( wraz z przedmiotem pt; ' konwersacje z języka niemieckiego ' ) mieliśmy go sześć razy w tygodniu. Kwestia nauczania pozostawiała wciąż wiele do życzenia. Następni nauczyciele, albo nas zastraszali, albo wyśmiewali, albo robili dużo kartkówek, albo zadawali nam bardzo dużo do domu, był to ich sposób na nauczenie nas języka niemieckiego. Jakoś przemęczyłem się przez całą podstawówkę. Niemiecki nigdy nie był moim konikiem. W gimnazjum wcale nie było lepiej. Do każdego nauczyciela miałem coś do zarzucenia, notorycznie przewlekała się jedna rzecz, brak starań. Nauczyciele zmienili się na prawdę często. ( Stały był jedynie pan od konwersacji, które również mieliśmy w gimnazjum, głównie dlatego, że był on opłacany przez niemiecką organizację związana z ' europa schule ', a nie przez naszą szkołę. ) Każdy kolejny bagatelizował oceny poprzedniego. W te sposób, mimo, że uciekałem z lekcji i miałem słabe oceny, przy zmianie nauczyciela dzięki staraniom i ściągą ( raz wydrukowaliśmy nawet jedną całej klasie ) udało mi się wywalczyć czwórkę na koniec gimnazjum. Mimo, że ledwo potrafiłem się przedstawić. W czasie zmagań z językiem niemieckim dowiedziałem się, że moja była nauczycielka od języka rosyjskiego przekwalifikował się i od przyszłego roku wystąpi w roli nauczycielki od języka polskiego.

Pod koniec gimnazjum, pałałem zazdrością, że w innych, większych miastach uczono języka angielskiego, a w naszym gimnazjum był jedynie niemiecki. Postanowiłem sam nauczyć się tego języka. Szybko dowiedziałem się, że nie tylko w cyrylicy występują takie dziwne litery typu Я (ja), Ю (ju), Ё (je), a w alfabecie angielskim istnieją takie dziwolągi jak I (aj) W (dabliju) i inne. Mimo, że właśnie tego języka nie miałem w szkole, umiałem go ze wszystkich najlepiej, i wystarczył mi na to tylko okres wakacji. W liceum okazało się, że moja znajomość języka angielskiego przewyższa nawet znajomość uczniów, którzy język ten mieli w gimnazjum. Mimo, że pragnąłem uczyć się właśnie tego języka, jak na złość zajęcia prowadziła leniwa Ukrainka, a moim planem zawładnął język niemiecki. Mimo, że przerobiliśmy bardzo dużo materiału, i wykułem bardzo dużo słówek, języka prawie w ogóle nie znam. Przez to całe wkuwanie i nieprzespane noce, przestałem uczyć się nowych angielskich słówek. Nic nie dały również nieustanne prośby o mniejszą ilość materiału i podział na grupy uczniów zdających maturę z języka niemieckiego i angielskiego. Nauczycielka dalej realizowała swój plan nauki. Przez to wszystko byłem zbyt zmęczony by w dalszym ciągu uczyć się angielskiego na własna rękę. Teraz gdy przeprowadzięłem się do większego miasta i muszę zmienić szkolę dowiaduję się, że muszę zaliczyć test z języka angielskiego ponieważ liczby godzin stanowczo nie zgadzają się, i prawdopodobnie będę musiał zacząć naukę nowego języka, francuskiego.

NIE MAM PASJI

2011-07-30T20:44:00.002+02:00

W najczęstszym przypadku pasja ujawnia się już dzieciństwie. Nie ważne jak dobrzy, lub jak bardzo źli jesteśmy w tym co robimy jeszcze jaklo dzieci, czy już jako dorośli; ważne jest jedynie to, że jest to nasza pasja i czerpiemy z niej radość.

Istnieje wiele rodzajów pasji. Pierwszą z nich, którą wyodrębniłem jest chyba najbardziej do pozazdroszczenia. Budzi ona podziw u innych ludzi, a ochota na słuchanie o tym rodzaju pasji przychodzi gdy tylko jest okazja by niej pogadać. Nie dość, że sami czerpiemy z tego satysfakcje, to jeszcze możemy pochwalić się nią w towarzystwie. Przykładem takiej pasji może być np. podróżowanie. Robimy coś co nas inspiruje, dzielimy się wrażeniami i opowieściami z innymi ludźmi mamy wiele pamiątek i zdjęć. Owa pasja jest jedną z najbardziej wciągających i zaciekawiających dla osób z otoczenia.

Innym rodzajem pasji to pasja osobista. Czyli coś czym niekoniecznie chcemy się chwalić ( często także nie ma czym ) jakkolwiek nie wstydzimy się tego. Przykładem może być zbieranie kamieni wapiennych. Ludzie często nie rozumieją sensu takiej pasji, nie wyrażają więc dla niej podziwu. Przykładowemu zbieraczowi kamieni często obojętne jest to co o jego pasji myślą inni, nie przejmuje się on ich zdaniem i dalej rozwija swoje zainteresowania.

Pasja dominująca jest najbardziej szokująca i niezrozumiałą ze wszystkich dotychczas przeze mnie wymienionych. Spotyka się ona z największym niezrozumieniem, a często także nawet z odrazą. Osoba posiadającą taką pasję skupia się głównie wokół niej i pozwala by zdominowała ona całe jego życie. Nie dość, że sam jest od niej uzależniony to sprawia, że ludzie oceniają go patrząc przez jej pryzmat, gdyż najczęściej jest ona czymś zrucającym sie w oczy - sprzecznym z kanonem rzeczy normalnych. jest to między innymi zamiłowanie do obtatuowywania całego ciała. Społeczeństwo posiada niezmierna łatwość do odrzucania takich ludzi.

Pasja skryta to coś o czym boimy lub wstydzimy powiedzieć się innym. Osoba taka najczęściej wie, że jego zajęcie jest dosyć dziwne lub po prostu głupie, mimo to sprawia mu ono przyjemność. Przykładem może być np. zbieranie i segregowania opakowań od czekolady. Takie dziwne pasje często wymierają z siły przekonania i konsekwencji zaniechania jej, lub presji otoczenia. Te, które przetrwają pozostają w ukryciu, bez możliwości oddzielenia się nią z innymi ludźmi.

Ze wszystkiego najgorsze jest jednak nie posiadanie rządnej pasji. Osoba taka w deszczowe dni; jak dzisiaj, pałęta się po domu bez celu, by w końcu wrócić do robienia czegoś, czego tak na prawdę nie chce robić. Sprawdza, czy w lodówce nie przybyło jedzenia, podjada i stara się znaleźć sobie jakieś zajęcie, które szybko się jednak nudzi. Zasiadając przy komputerze ogląda ludzi z pasją dłubiących w drewnie i tworzących z niego rzeźby godne podziwu, wtedy osoba taka sama nabiera ochoty na dłubanie, słoneczniku.

INSPIRACJA

2011-07-17T00:58:00.006+02:00

To jest twoje życie. Rób to co kochasz, i rób to często.

Jeżeli cos ci się nie podoba, zmień to.

Jeżeli nie robisz tego co lubisz, zrezygnuj.

Jeżeli czekasz na miłość twojego życia, przestań to robić, ponieważ

przyjdzie ona, gdy zaczniesz robić to co kochasz.

Każda część życia jest prosta, nie komplikuj jej.

Otwórz swój umysł, ramiona i serce na nowe doświadczenia, rzeczy i ludzi.

Jesteśmy zjednoczeni w naszej różnorodności.

Nie oddawaj się bezsensownym podziałom.

Dziel się z ludźmi swoimi pasjami i zainteresowaniami.

Podróżuj przez nowe doznania, zatracaj się w odnajdywaniu siebie.

Życie to ludzie, których poznajesz, to rzeczy które tworzysz wraz z nimi.
Zapomnij o tym co było wczoraj i skup się na tym co przyjdzie jutro.

Żyj swoim snem.

REWOLTA UMYSŁU

2011-07-07T03:28:00.010+02:00

Brak myślenia w postępowaniu zaciera ślady między ludźmi a bydłem. Mówi się, że gdy jest jakaś przeszkoda, tygrys przeskoczy, wąż się prześlizgnie, a bydło się nie rozchodzi. To, że inni coś robią nie znaczy, że ty musisz robić dokładnie to samo. Kiedy ludzie w końcu nauczą się wygłaszać głośno swoje poglądy i obstawać przy nich ? Na ulicy, w szkole, na uczelni, w sklepie, przestań się w końcu bać, że ktoś cię usłyszy, zacznij wygłaszać swoje poglądy ! Kiedy nauczycie się myśleć samodzielnie i analizować wszystko i wszędzie. Każda płaszczyzna życia wymaga waszego myślenia i nieustannego skrupulatnego oceniania. W jaki sposób dojdziecie do życiowej prawdy, jeżeli jej odkrywanie powierzycie komuś innemu ? Podążanie za innymi nic ci nie da i na pewno nie wyprowadzi cię z tego bagna. Opieranie się na stereotypach, zdaniu innych ludzi, sugestiach, dziennikach telewizyjnych sprawia, że skutecznie i w sposób nieświadomy uzależniamy się od wpływu innych. Przestań łazić bez końca i szukać czegoś po omacku. Zapal światło, włącz myślenie ! Odrzuć stereotypy, wszystkie schematy i utarte szlaki. Zacznij działać na własną rękę ! Przestań starać się o względy innych, o to czy komuś spodoba się to co właśnie powiedziałeś. Czy inni będą cię lubić, bo uważasz to czy tamto. Jeżeli zależy ci na zdaniu innych i cenisz ich opinię bardziej od własnego intelektu, w taki sposób, że krepujesz go tylko po to, by dopasować się do tych silnych, to spadaj stąd, bo to nie jest artykuł dla takich tępaków jak ty.

To, by być pachołkami wmawiane jest człowiekowi od samego początku jego życia. Przyczyniają się do tego nasi rodzice, którzy sami takimi są od dawna oraz całe destrukcyjne otoczenie. Od dziecka uczymy się zasad panujących na tym świecie, a co się z tym wiąże - kontrolujących nasze życie. Najpierw wszystko zależy od tego, jaką prace ma tatuś, mamusia, bo właśnie to pozwala na kupowanie i życie w dobrobycie. Choć nie wiem jak tatuś i mamusia zapierdalaliby to i tak nigdy nie uzyskają wszystkiego, czego chcą. I nawet jeżeli będą dorabiać na czarno, owo wszystko pozostanie poza zasięgiem.

Do cholery jasnej, konsumpcja nie jest najważniejsza !

Zajmujecie się zapierdalaniem, by zarobić, a później wydawaniem tego i znowu nie macie. Skupiacie się na tym co materialne, a prawdziwe życie ucieka wam między palcami. Dla wielu jesteście tylko konsumentami, kupujcie i zdychajcie. Mają was gdzieś. Czy zastanawiasz się co dosypywane jest do twojego jedzenia ? Czy sprawdzasz wszystko, co jesz ? Nie ? To żryj karmę dla zwierząt, bo zapewniam cię, że jest ona dużo zdrowsza od większości przetwarzanej żywności, którą wszyscy tak chętnie się zajadają. Myślisz, że ktokolwiek dba o to, kim i jaki jesteś ? O to, czy coś jest dla ciebie dobre, albo zdrowe ? Gówno ich obchodzisz. Zapal sobie dymka i płać, kupuj i płać coraz więcej. Pal aż w końcu zdechniesz na raka albo inne gówno. Nikogo nie interesujesz. Możesz zdechnąć, bo po tobie będzie inny idiota, który będzie powielał twoje błędy zasugerowany cechującą cię głupotą, czyli tylko dlatego, że robią to inni, a przecież on musi być modny i na czasie, musi dopasować się w społeczeństwo. Musi być fajnym, wyluzowanym kolesiem, którego wszyscy lubią, bo przecież jest tylko idiotą.

Czego wymagać od ludzi oczekujących kolejnej edycji mam talent i śmiesznych tekstów ich autorytetu wojewódzkiego, który jest tylko cieniem całej masy osób o podobnym zachowaniu w innych krajach. Ludzi – byle do piątku i kolejne zajebistycznej imprezy, na której sprują się, a potem porzygają, obsrają i obszczają, by kolejno opowiadać znajomym jacy to są fanki, szaleni krejzole, w międzyczasie wrzucą też zdjęcia na twarzoksiążkę, czy jak kto woli mordokatalog by jeszcze bardziej się zlansować i zlasować mózg.

Szkoła uczy nas życia w zasyfiałym społeczeństwie. Uczy zasad moralnych, które omijać mogą tylko najbogatsi i ci którzy najbardziej się nachapią, ale o tym nic nie mówi, po co, lepiej żyć tym co na co dzień. Niesprawiedliwość tam panująca doskonale odzwierciedla resztę naszego życia. Staranie, prześciganie się, rywalizacja, zabieganie o oceny, które i tak do dupy nam są potrzebne nakierowuje nas na zalatany tryb, w jakim będziemy uczestniczyć, gdy staniemy się pełnoletni. Bezmyślność, marsz robotów. Ludzi, którzy zamiast nawzajem sobie pomagać robią wszystko, by to właśnie im było jak najlepiej. By uzyskać złudną ochronę i opiekę pozwalają innym na kontrolowanie ich nic nie wartego życia. Takie wyścigi o dobra materialne zagłuszają wszystkie inne czynniki naszego życia. Ludzie biorący w nich czynny udział chcą osiągnąć jak najwięcej i w końcu zdobyć pierwsze miejsce, puchary lub medale, lecz te wyścigi nigdy się nie kończą.

Nasze życie ma taką wartość, na jaką sami sobie zapracujemy. Nie kieruj się głosem innych ! Przeanalizuj wszystkie swoje wartości i poukładaj je jeszcze raz, uprzednio wybierając wszystkie naleciałości tego, co przygarniasz do swojego umysłu. Skoro to przeczytałeś, jesteś do tego zdolny, jeszcze.

KAKTUS RADYKALISTA

2011-05-29T21:06:00.004+02:00

Posiadał zbyt twarde poglądy więc uschnął, to my go zabiliśmy. To nowoczesny świat go ogłuszył. Głęboko wbijał swe płytkie korzenie, lecz gleba była zbyt sucha by go utrzymać, i zbyt mokra by nie pozwolić mu przegnić. Ugrzązł w niej na dobre. Przegnił Kaktus radykalista bo nie potrafił się dostosować. Nie żyje. Do końca kuł , w oczy swoimi poglądami. Zaczął wątpić i sam pozbawił się korzeni. Wolał umrzeć niż pozwolić się ponieść tym co nowe, bo było nieznane. Z braku otwarcia sterczał samotnie niczym na pustyni. Nawet inne kaktusy posiadały kwiaty, on nie. Zatwardziały za życia, gdy umarł jego odwłok był skostniały. Umierał z powagą, bez emocji. Wydawało się, ze wiedział jaki los go czeka. Mimo to, nie pojednał się z rodziną, może nie zdążył.

KONSERWATYZM

2011-05-22T21:11:00.001+02:00

Niezależnie od tego co kieruje innymi, nawet jeżeli miałby to być zamiar pomocy ludziom, my musimy się przeciwstawić. Taka dewiza, chodź nigdy przez nikogo nie potwierdzona, jest głównie dostrzegana w zachowaniu wielu działaczy politycznych. Konserwatyzm, pomimo wielu wspaniałych ( przynajmniej dla niektórych ) nawiązań do tradycji i historii, przesiąknięty jest chorobliwą nienawiścią do wszystkich, którzy mają inne zdania od naszego, i widzenie zagrożenia tam, gdzie tylko się popatrzy. Dołożenie do do takich przekonań nutkę własnych fobii, oraz ślepo zapatrzonych wyborców może skutkować nie tylko konsekwencjami podejmowanych decyzji, ośmieszaniem się, ale także wprowadzeniem niepotrzebnego zamieszania.

Przyjecie takiej bezsensownej ideologii, oraz wzbogaceniem jej kultem lidera doprowadza do skrajności, w której piana tocząca się z ust zaczyna kapać na podłogę. Skupiając swoje działanie głównie na przeszkadzaniu w pracy rządowi, wymyślaniu nowych prowokacji, oraz wyśmiewaniu premiera nie działa się, wbrew temu co głosi PIS oszukując swoich wyborców, dla dobra narodu.

Zobaczmy więc, jak sprawę konserwatyzmu
i działalności politycznej widzą młodzi działacze pisu.

Oczywiście, że wyrażanie wyrażanie swoich poglądów nie jest żadnym ' obciachem ', wypadałoby jednak wcześniej dowiedzieć się czegokolwiek o tym środowisku, gdyż wypowiadanie się bez znajomości tematu, może tak zwanym obciachem być.

Wcale nie dziwię się ‘ młodzieżówce ‘ nie znającej programu partii PIS, w zagubionych wypowiedziach wielu członków tego ugrupowania często również nie dostrzegam sensu i spójności nie tylko w merytoryce wypowiadanych słów, ale w ogóle myśleniu danych jednostek.

Za parę lat, gdy młodzi działacze pisu staną się bardziej wygadani zapewne zastąpią takie wielkie umysły jak pan Kurski czy pani Kępa. nie pozostaje nic innego, jak życzyć powodzenia!

ZABIŁ MNIE DOKTOR KLAUN

2011-05-13T22:33:00.007+02:00

Moja zmora, doktor klaun. On nie miał kwalifikacji do wykonania tej operacji; doktor klaun, zabił mnie, doktor klaun. Cholerny arogancki indywidualista. Samozwańczy doktor pozbawiony wyższych skrupułów i wartości, on jeden spośród wielu otaczających. Dał nadzieję i tylko on podjął się działaniu, lecz owa nadzieja niczym manifest o nieograniczonej wolności.. była złudna. Nie mam siły, doktor klaun- nie pytał co będzie dla mnie lepsze bo podejmował decyzje słuszne, w jego mniemaniu. Przekonywał o zabiegu, tymczasem była to trudna operacja. Uzurpator mądrości, niesienia pomocy, wszelkiego dobra. Głupio uśmiechał się by wywołać mój uśmiech; przez łzy. Już nie zamierzam mu się więcej kłaniać. Zabił mnie, nienawidzę go, doktor klaun.

APOGEUM MYŚLENIA

2011-04-22T00:41:00.008+02:00

Nikt już nie dba o poprawność wygłaszanych poglądów. Dawna świetność moralności zakwitła chwastami nadmiernego liberalizmu. Świat oblegany jest przez nieustannie rosnącą liczbę arogantów z jednej oraz ignorantów napierających z drugiej strony. Opierając się na podstawowych obserwacjach co bystrzejsze jednostki zrozumiały, że poruszenie otoczenia zależy w znacznej mierze od wymienianych głośno beztroskich opinii i upodobań. Źle zrozumiana wolność słowa, czynów i poglądów doprowadza do błędnego koła, w którym jedna osoba zabiera wolność drugiej. Nadmierność niezależności w rękach egocentryków doprowadza do szybkiego wytracania się człowieczeństwa. Ci, co krzyczą najgłośniej i dbają, by byli zauważani nie zawsze mają rację, a przesłanie, które niosą zazwyczaj jest puste i nieprzemyślane.

Aprobowanie wszystkiego, co nakładane odgórnie jest charakterystyczne dla ludzi- prostych. Konwencjonalny zastój w myśleniu sprzyja łatwości manipulacji. Ignoranctwo i krótkoliniowość to brak możliwości kreowania tego świata. Cóż może uczynić osoba ślepo zapatrzona w jeden punkt i nierozglądająca się wokół. By zdziałać cokolwiek najpierw trzeba poszerzyć swoją panoramę. Dla wielu jest już za późno. Nie wszyscy mogą, bo wolą, by decydowali o nich inni- tak im łatwiej wszakże analizowanie każdego aspektu codziennego życia jest zbyt trudne.

Stereotypowość tradycji rodzi ksenofobię, żądną poszanowania dawnych zwyczajów i wierności konserwatywnej postawy.

Statystyczność jest czymś złym, lecz gdy zbyt bardzo odbiega się od tego, co ' normalne ' tworzy się świat całkowicie oderwany od tego tutaj żywo obecnego. Pozostaje jedynie kwestia, czym tak naprawdę ' normalność ' jest ? Dlaczego obecnie wszyscy jesteśmy w stanie jednoznacznie osądzić i zakrzyczeć rzecz uznając ją za coś nienormalnego, przy jednakowym uznawaniu za normalne coś, co jeszcze parę lat temu takie nie było. Ludzie sami utrudniają sobie życie, bo brak im zrozumienia i potrzeby odczuwania empatii. Coraz częściej społeczeństwo istot stadnych dzieli się, ponieważ zaległości stają się coraz większe co w efekcie prowadzi do eskalacji, w której żadna ze stron nie wykazuje nawet chęci nawiązania kompromisu.

Życie polega na dogadywaniu się i porozumiewaniu ponadpłaszczyznowo. W nowoczesnym świecie brakuje miejsca na bezużyteczne uprzedzenia i niesłuszne zakładanie czegoś, co tak naprawdę wymaga analizy. Nikt nie zmusi nas do akceptacji wszystkiego i wszystkich.
To, czym powinniśmy wykazywać się nieustanie to otwartość i tolerancja. Z czasem każdy może natrafić na grunt obfity w ich niedobór.

Brak chęci do zaprzestania konfliktów tworzy jedynie nowe nieprzyjemne sytuacje.
W pewnym momencie nie pozostanie nic, jedynie cichutko zaszlochać.

SPLUNĄŁEM KRWIĄ

2011-04-10T01:48:00.012+02:00

Stoimy w kręgu okultystycznym, heretycko uśmiechając się jedynie pokątnie.
W rękach trzymamy nowoczesne symbole naszego pogańskiego wyznania.
Mówimy do siebie nie patrząc w oczy, mimo że nie jest to zabronione.
Nikt już nie mówi nawet co to jest brak szacunku.
Doszliśmy do wysokiego poziomu umysłu. W stanie tym potrafimy porozumiewać
się na odległość. Przebiegający w pospiechu ludzie, w kółko, zdają się omijać nas.
Bledniemy w ich odczuciach tylko bo nie zdają sobie sprawy z na-szego podobieństwa.
Posiadamy duże kaptury, są to szaty liturgiczne używane na codzień.
W naszym kulcie wyłącznie prawdziwi mężczyźni mogą być kapłanami.
Jeżeli chodzi o łachy na krzywe biodra nie ma tutaj żadnej regulacji płciowej.
Co do koloru też znaleźć można dużą dowolność - niebieskie, ciemne, jasne.
Krój jest jednolicie różnorodny, tak aby zachować pozory.
Wygląd został określony i narzucony odgórnie za sprawą wysokich hierarchów.
W buddyzmie także obowiązuje jednolitość ścinania włosów.
To poniżające. Splunąłem krwią fu, plebs.
telefony komórkowe, kaptury od bluz, spodnie jeansowe, nike adidas puma

PRZEJEDZENI GŁODUJĄCY

2011-04-08T19:15:00.005+02:00

Jesteśmy głodującymi żebrakami tułającymi się od bramy do bramy szukając odłupka karmy codzienności. Sami prosimy się o taki los. Dochodzi do momentu, w którym nasze dusze stać jedynie na ochłapy i nietuzinkową uległość względem ich dawców. Nie to nie przeszczep, nie mówię o transplantologi, ochłapy nigdy nie dadzą nowego życia. Siedząc w ludziach niczym wirus, w ludzkich umysłach uzurpują sobie myśli nieświadomych nosicieli. Na zewnątrz wylewa się jedynie żrący kwas pozbawiony jakichkolwiek oznaczeń chemicznych, dostrzegany jednak w bezzasadowej budowie prostactwa. Jesteśmy nędznikami bo zadowalamy się jedynie prostymi rzeczami nie wybiegając poza pole ograniczających nas statystów przenikających nasze życie jedynie okrążając nas; aż z całej strony. Nie ma południa, wschodu i tak dalej. Jesteśmy tylko my i reszta. Przyłączyć się czy odpaść? A więc dopasować, czy myśleć samodzielnie.

Od nas zależy czy zagłębimy się w sadzawkę bierności inteligencji. Jesteśmy tępi, bo jak inaczej można nazwać kwadratowy rozum nie potrafiący ciąć kolejnych zbitych-nierozłącznie faktów i mitów, aplikując bzdurę wraz w całą jej zawartością wewnątrz własnego umysłu bez żadnej analizy. Sami jestesmy grabarzami na pogrzebie własnej duszy. Jesteśmy przejedzeni, otyli,obrzydliwie opaśli. Zbieramy wszystko, w jak największych ilościach. Połykamy, jemy naprawdę dużo; bezwartościowych produktów, lecz jak bardzo promowanych i wszechstronnie udostępnianych na najwyższych półkach jednostkowej inteligencji. Nie bierz pod uwagę, że to co robią inni jest dobre. Od razu załóż, że jest to bezwartościowe. Umieramy z głodu bo nasze pożywienie nie zawiera, już żadnych składników odżywczych.

JA, OSOBIŚCIE

2011-04-06T17:26:00.009+02:00

Stany mojego zachowania są bardzo zróżnicowane, a ich odczuwanie jest całkowicie niekonsekwentne. To co jest najbardziej widoczne to apatia pomagająca mi zachować dystans w wielu różnych sytuacjach. Nigdy nie przemawiały do mnie łzy, krzyk, czy szybki sposób mówienia pomagającym niektórym ( zwłaszcza podczas kłótni ) zdominować drugą osobę, a jedynie logiczna argumentacja i szacunek dla rozmówcy. Nigdy nie przyswajałem kierowanych do mnie informacji od razu, zawsze muszę przeanalizować ich zawartość i zadecydować czy są one wartościowe. Zazwyczaj odrzucam je stawiając wiele znaków zapytania oraz świeżych tez.

Nie przyswajam niczyjej ideologii, tworze własna od samego początku, inspirując się jedynie wybitnymi wg mnie postaciami lub ciekawymi wydarzeniami. W wypowiedziach jestem bardzo drażliwy i arogancki. Łatwiej przychodzi mi tworzenie nowych twierdzeń niż bezmyślne zgadzanie się z innymi. Wyrażanie własnej opinani jest dla mnie bardzo istotne, nawet jeżeli napotkać miało by się ono z krytyką, która wbrew pozorom jest u mnie mile widziana, lecz musi posiadać coś cennego i być konstruktywna. Nie wypowiadam się wszędzie, rozmawiam jedynie z ludźmi zasługującymi na to, będącymi kimś interesującym, godnym uwagi. Łatwo podnoszę ton swojego głosu powodując krzyk, nie zwracam wtedy uwagi na otoczenie w którym się znajduje, nie jest to objaw zdenerwowania, lecz raczej irytacji i zniesmaczenia.

Nie znośże chamstwa, prostactwa, oraz głupoty w czystej postaci. Jestem obserwatorem, obserwuje zachowania innych. Uwielbiam patrzeć na to w jaki sposób ludzie reagują na różne bodźce, nie lubię udawanych emocji oraz pozerstwa. Moje zachowanie cechuje także bierność postawy i ostrożność. Trudno mnie sprowokować i obrazić, to co zrobię częściej będzie przemyślane, czasem jednak jest to wywołane pod wpływem impulsu. Nie oczekuje wiele od ludzi. Każdego człowieka postrzegam jako jednostkę na swój sposób ograniczoną. Uważam, że sam wszystko zrobiłbym lepiej. Jestem otwarty na to co nie jest wbrew mojemu postrzeganiu świata. Jestem beztroski, lecz dbam jednakowo by mieć wszystko po kontrolom. Uważam, że każdy zrobi wszystko dla własnej korzyści, pogląd ten skutkuje nieufnością i skrytością służącą do ochronienia tego co jest dla mnie najważniejsze, dziele się tym jedynie z najbliższymi osobami. Nie potrzebuje być w centrum uwagi, oczekuje jedynie by najważniejsze rzeczy zależne były ode mnie. Lubię dominować lecz często wybieram wyłączenie się z wydarzeń które uznam za błahe lub mało ambitne. Łatwo zrażam się i zniechęcam. Posiadam marną pamięć krótkotrwałą, mimo to na długo zapamiętuje zachowanie innych wobec mnie. Jestem krytyczny niemal do wszystkiego i wszystkich. Nie nabieram się na maślane oczy lub niesamowity uśmiech. Wyłączyłem myślenie sercem, potrafię je kontrolować. Nie oznacza, to że jestem zimny i bezuczuciowy, po prostu funkcje uczuciowe połączyłem rozumem pełniącym funkcję przenikającą i kontrolującą każda moja myśl. Jestem uparty i zawsze obstawać będę przy swoim, zwłaszcza gdy przekonany jestem o swojej racji. Większość cech wskazuje by określić typ mojego charakteru mianem choleryka, jednak musiałbym uznać, iż posiadam dużo ‘ zapożyczeń ‘ z innych osobowości np. flegmatyka oraz melancholika. Tak naprawdę sposób w jaki się zachowuję zależny jest od otoczenia i sytuacji w jakiej się znajduję.

PRZESILENIE WIOSENNE

2011-03-13T16:28:00.016+01:00

Najbardziej nieszczęśliwy miś na świecie

Historia najsmutniejszego misia na świecie jest dosyć prozaiczna. Kolejne odcinki nie odbiegają za bardzo od codziennego, ludzkiego życia. Czynności jakie wykonuje pluszak są nudne i powtarzające się, nic wiec dziwnego, że szuka on czegokolwiek, co mogłoby sprawić, że jego życie stanie się nieco bardziej ciekawe i urozmaicone.

Fenomen sukcesu

Przytłoczenie życiem, uczucie ogólnego znudzenia, rozdrażnienie, brak chęci do wykonywania jakichkolwiek czynności, smutek i samotność. Nie są to najzabawniejsze odczucia na świecie, pomimo to projekt 'Misery Bear', zrealizowany dla BBC Comedy, zawierający głównie taki przekaz cieszy się dużą popularnością w internecie. Powód zainteresowania urywanymi przeżyciami pluszowej zabawki jest oczywisty. Nie jest ważne w jaki sposób zostanie przedstawiony problem i kto będzie się z nim zmagał, może być to nawet martwy przedmiot, dla widzów najważniejszy jest sam przekaz.

Empatia

Nieszczęśliwy Miś posiada konto na Facebooku oraz Twitterze, opisuje tam swoje zniechęcenie do życia. Każda czynność jaką podejmuje obarczona jest znamieniem słomianego zapału. Głównym problemem stała się także sprawa uzależnienia od alkoholu, który jest jedyną możliwą drogą ucieczki od samotności. Wszysto co robi okazuje się nieudane, nawet gdy z początku wygląda zachęcająco. Wielu ludzi utożsamia się w jakiś sposób z bohaterem odcinkowego programu. W dobie obojętności i znieczulicy ludzie wiedzą, że dzielenie się problemami z kimkolwiek nie ma większego sensu. Internet jest jedną z kuszących możliwości poznania kogoś kto czuje się podobnie. Zapewne wiele osób szukając jakiejś otuchy napotkało się na video.

Przesilenie wiosenne

Mimo że powszechnie uważa się, iż pierwsze promienie słońca są dla nas jak najbardziej pozytywne i wprawiają nas w dobry nastrój, spory odsetek ludzi odczuwa pierwsze oznaki wiosny zupełnie w inny sposób.Wiosna to okres zmian. Ludziom ciężko jest pozbyć się przyzwyczajenia do otaczającej szarości, która zdążyła już przeniknąć do ich wnętrza. Wielu zbyt zajętych jest pracą i obowiązkami, a kolorowe otoczenie sprzeczne jest z tym co wyraża się w ich życiu. Rozdrażnienie, uczucie zaspania i zmęczenia to najczęstsze objawy depresji wiosennej. Jak dotąd nie odnaleziono jednej skutecznej metody zdolnej zwalczyć tę chorobę. Zalecane jest by wykonywać dużo ćwiczeń fizycznych rożnego rodzaju, może to być nawet dłuższy spacer, czy jazda na rowerze. Najważniejsze jest by nie odcinać się i nie zasłaniać rolet na każdy kolejny przebłysk światła.

HOCKI - KLOCKI 2 WADY KOBIETY

2011-03-08T15:22:00.013+01:00

Jest coś takiego w kobietach, niektórzy nazywają to czarem, inni urokiem; ja nazywam to po prostu ‘byciem kobietą'. Owe bycie kobietą polega w sporej mierze na postrzeganiu rzeczywistości i otaczającego nas świata. Nie jestem żadnym znawcą kobiet, ba nigdy nie udało mi śę utrzymać dłuższej relacji wyższego poziomu z żadną przedstawicielką tej płci. Oto lista wad, które zaobserwowałem u tego dziwnego gatunku jakim są kobiety.

Kobiety zwracają uwagę na najmniejsze drobnostki i zmiany nawet w nieistotnych rzeczach. Możesz udowadniać całemu światu, że jesteś inna, ale biologii i tak nie oszukasz. Nie ma nic złego w dostrzeganiu szkopułów, na które mężczyźni nie wpadliby nawet za najbliższe tysiąc lat. No, może trochę przesadziłem, dwa tysiące. Schody zaczynają się dopiero wtedy,. gdy zaczynają je wykorzystywać do własnych celów skierowanych zazwyczaj przeciwko nam mężczyznom lub innym kobietom. Często także obwiniają nas za to, że nie dostrzegamy tego co one, lecz nie jest to zależne od nas, choć od uwarunkowania naturalnego.

Mężczyzna jest zawsze zły. Niezależnie czy ma szczere intencje czy też nie, zawsze traktowany będzie jak intruz zwłaszcza w relacjach mężczyzna - garstka kobiet, które są przyjaciółkami.

Kobiety nie będą wciągać mężczyzny w swoje sprawy, ponieważ stwierdzą, że nie jest on na tyle inteligentny by je zrozumieć. Mężczyzna wcale nie będzie zainteresowany najnowszymi ploteczkami, i nieważne czy główną rolę będzie w nich odgrywała sąsiadka, czy znana gwiazda. Cała sytuacja w gruncie rzeczy i tak będzie nam na rękę.

Niezdecydowanie to kolejny nieodzowny aspekt bycia kobietą. Nie jestem w stanie pojąć jaki sens ma zastanawianie się godzinami, czasem nawet dniami lub tygodniami nad rzeczami, które później i tak zajmą małą i krótkotrwała kwestię. Najgłupsze niezdecydowanie to takie, w którym decyzje w każdej chwili można zmienić, np. przy malowaniu ścian. Przecież kolor i tak z czasem wyblaknie i będzie trzeba go odświeżyć. Dobrze, że w niektórych sprawach odbiera się kobietom możliwość zmiany decyzji, inaczej wywołałoby to kolejną falę niezdecydowania i nieustannych zmian.

Skończyły się czasy, gdy niepunktualność była na topie. W chwili obecnej spóźnianie się doprowadzić może jedynie do wywołania uczucia zdenerwowania i zniesmaczenia, zwłaszcza, gdy umawia się z kimś na spotkanie.

Ostatnimi czasy dostrzegam także pewne zmiany zachowania kobiet na świecie. W znacznym stopniu stały się one materialistkami niepostrzegającymi już piękna błahych rzeczy jak np. zachód słońca, czy prezent w postaci zerwanego kwiata. Kręci je cos o wiele lepszego, dającego więcej radości niż przysłowiowy spacer. Definicja dobrego produktu często zrównana jest z jego ceną.

Do pogoni za modą zdążyliśmy się już przyzwyczaić. Cóż, w pewnym momencie kobiety wciągnęły w także i nas, potwierdzeniem tego jest zachowanie zwłaszcza młodych mężczyzn na przełomie 21 w'. Prawdą jest, że gdyby nie kobiety nikt nie dbał by o markowe ciuchy, drobne dodatki i mnóstwo innych nic nie znaczących rzeczy.

Makijaż w dzisiejszych czasach to zbyt często dosłowne ' ukrycie twarzy'. Coś co narodziło się by podkreślić kobiece piękno dziś stało się malowaniem twarzy od podstaw. Takie tuszowanie i chowanie niedoskonałości prawdziwego oblicza jest niszczeniem wszystkiego co jeszcze pozostało w kobietach naturalne. Anonimowość dodaje odwagi, a tapetowanie sobie twarzy jak najbardziej nią jest.

Na prawdę nie przeszkadzają mi kobiety z zaokrągleniami i dopełnieniem, którego stanowczo brakuje anorektyczkom z wybiegu. Uwielbiam kobiety z dystansem do siebie zwłaszcza gdy posiadają rubensowskie kształty.

Mimo wszystko czym byłby świat gdyby nie kobiety. Dobrze, że powyższe punkty nie tyczą się wszystkich kobiet na świecie i wciąż odnaleźć można te doskonałe w naturalnym pięknie nie przykrytym makijażem, nie podążające za modą, pieniędzmi i innymi głupotami, a przede wszystkim przymykające oko na męskie niedociągnięcia. Wszystkiego najlepszego z okazji dnia kobiet i pamiętajcie, to że nie mówimy, nie znaczy że nie doceniamy.

OCENA ZACHOWANIA

2011-03-07T16:35:00.004+01:00

Skończyły się czasy, gdy istniały pewne rzeczy i osoby nie polegające ocenie. I wydawać by się mogło, że w wolnym kraju, pomiędzy wolnymi ludźmi każda relacja będzie niezależna; prozaicznie jest inaczej.

Stadność ludzka
W grupie najważniejsze jest by trzymać się razem, niezależnie czy trzeba obniżyć poziom swojego humoru, zmienić rodzaj zainteresowań, czy wyrzec się w sposób konformistyczny jakiejkolwiek pozostałości własnej osoby odbiegających od ogólnych zasad panujących w grupie. W przeciwnym razie przestaniemy być postrzegani jako część grupy. Zmusza nas do tego niepisane prawo.

Próba wybicia
Kolejnym ważnym punktem dla ludzi stadnych jest tzw. próba wybicia.
Taką próbę wybicia znaleźć można wszędzie w niezależnie od grupy wiekowej.
Polega ona na wzbudzeniu zainteresowania i zaimponowania jak największej liczbie
jednostek.Narzędzia służące do osiągnięcia tego celu są zróżnicowane lecz żadno nie wybija się szczególnie intelektualnie. Może to być opowiadanie ' śmiesznych ' rzeczy, w sposób jak najbardziej zaskakujący, stawianie się czemuś co i tak się nie zmieni, olewatorskość czy inne formy robienia z siebie błazna.

Akcja i reakcja

Główne sposoby porozumiewania się to mowa języka i ciała. Nic więc dziwnego w tym, że są one używane do próby zaskarbienia sobie uwagi grupy i zdobycia swoich pięciu minut
chwały. Każda taka próba nazwana została akcją. Każda akcja powoduje reakcje, czyli zachowani innych jednostek w grupie. Zachowanie to prowadzi do utworzenia relacji w grupie i jej otoczeniu. Reakcja i relacje zasilają akcje i może to trwać w nieskończoność.

Błazen klasowy
Była to teoria, by w jakiś sposób ją zilustrować posłużę się praktycznym przykładem.
W, każdej klasie oczywistością jest posiadanie błazna. Ostatnio coraz częściej zdarza się, że błazen występuje w większej liczbie, lecz nie jest to temat dzisiejszego postu. Owy błazen zrobi wszystko by zwrócono na niego uwagę. Wszystkim będzie tu jego zachowanie, a raczej sposób w jaki zachowuje się - przybieranie pozy. Wracając do meritum. Jeżeli wyrazi on swoją opinie, lub uwagę na temat jakiegoś ucznia ( nazwijmy go x ) i klasa zareaguje w sposób zadowalający, np. zacznie się śmiać, śmiech zasili potrzebę wybicia się błazna i uzna on, że jest to dobry sposób na jej dalsze zaspokajanie. Cała sytuacja wpłynie na relacje panujące pomiędzy jednostkami w grupie.

Potrzeba podtrzymywania swoich pięciu minut jest zbyt duża by nagle zrezygnować z dostępnych i łatwo osiągalnych środków. Wszystko trwać będzie do czasu gdy;

A ) dany temat nie znudzi się
B ) inny temat zagłuszy obecny
C ) odcięty zostanie dopływ reakcji

Znudzenie tematem występuje rzadko w grupach typu klasa. Znacznie częściej spotkać można się z zagłuszeniem tematu, lecz jest ono zazwyczaj jedynie czasowe. Najciekawsze, ale za razem najtrudniejsze jest pozbawienie reakcji. By to osiągnąć niezbędna jest współpraca, gdyż działania jednostkowe nie wskórają nic. Sposób trzeci jest jedynie założeniem, gdyż nikt tak na prawdę nie stara się by je zrealizować. nikomu na tym nie zależy, gdyż najważniejsze jest wesoły nastrój panujący w grupie.

Ocena zbiorowa
Ocena zachowania jakiejkolwiek osoby zależna jest jedynie od grupy, ponieważ osoba ta jest jej członkiem. Nikt nie zachowuje się na pokaz gdy pozbawiony jest widzów i aplauzu. Nie ma sensu zgrywanie się lub docinanie komukolwiek kiedy jesteśmy sami.
Brak reakcji = brak akcji.

EFEKTOWNA MIŁOŚĆ NIEZASADNA

2011-03-05T22:50:00.004+01:00

Czy prawdą jest, że w dzisiejszym świecie wciąż znaleźć
można miejsce na ekscytowanie się miłością ?

TAK Człowiek potrzebuje miejsca oddzielonego od całego świata. Potrzebuje uczucia, na które wyłącznie on będzie otwarty, tylko on będzie je rozumiał i, które tylko jego wciągać będzie aż po kres zapomnienia. Żaden przedmiot, a nawet największa pasja nie zastąpi zafascynowania drugą osobą. Trudno zrozumieć czym jest miłość, jeżeli w życiu nigdy się jej nie zaznało. Porównując ją z zauroczeniem, nigdy nie przekształcającym się w nic więcej, które zazwyczaj jest nieszczęśliwe, a przez to wyniszczające zniechęcamy się do samej miłości. Skomercjalizowanie uczuć na potrzebę promocji stało się rzeczą codzienną. Miłość nie zawsze musi być obrzydliwie romantyczna lub wiązać się z nieustanną walką poglądów i cierpieniem związanym ze zdradą. W szarym świecie potrzebny jest plac, do którego zawsze możemy uciec. Potrzeba jest osoba, z która możemy porozmawiać o wszystkim, która będzie z nami przez cały czas. Tak, w dzisiejszym, zabieganym świecie wciąż znaleźć można miejsce na ekscytowanie się miłością, wystarczy jedynie otworzyć się na nią i nie wmawiać sobie, że nie potrzebujemy jej odczuwania. Jeżeli ekscytowanie się oznaczać ma zapomnienie choćby na chwile o wszystkim co przykre i złe to jak najbardziej powinniśmy się ekscytować kiedy to tylko możliwe.

NIE W obecnych czasach ludzie skupiają się głownie na zdobywaniu wykształcenia i karierze zawodowej. Użeranie się, gra emocji i nieustanne próby zadowolenia innej osoby nie są potrzebne. Stres związany z nauką i praca jest wystarczający do wszystkiego, po co wprowadzać go jeszcze w życiu prywatnym ? Opiekowanie się sobą na wzajem wyłącznie w teorii wygląda zadowalająco, w przełożeniu na rzeczywistość jest to ograniczenie wzajemnego funkcjonowania.Jeżeli wszystko poświęcać będziemy komu innemu nie pozostanie nic dla nas, może trochę to egoistyczne, lecz co gdy ten ' ktoś ' pewnego razu postanowi odejść, lub znajdzie sobie kogoś bardziej interesującego ? Co wtedy ? Pozostanie nam zapomnieć o wszystkim co poświeciliśmy i włożyliśmy w podtrzymywanie przy życiu tego sztucznego uczucia ? Trudno jest rozdzielić życie zawodowe i partnerskie. Prawda jest taka, że poświęcić możemy się tylko jednemu z nich i w zasadzie to pierwsze da nam solidne zabezpieczenie na przyszłość, bo kwalifikacje i wykształcenie pozostanie z nami już na zawsze, a ukochana osoba ukochana może być tylko przez nieznaczną część naszego życia. Jaki sens ma bycie wierzycielem długo, który nigdy nie maleje, nie posiadając przy tym żadnego żyranta ? Nie w dzisiejszych czasach nie ma ani metra na ekscytowanie się miłością, zapełnione jest ona bardziej poważnymi rzeczami.

FRIEND SHIP - PRZYJAŹŃ JAK ŻAGLOWIEC

2011-03-04T22:32:00.000+01:00

' Przyjaźń jest jak żaglowiec którego nie zatopi żaden sztorm. Zdarza się jednak, że znika on na horyzoncie i przez lata nie mamy od niego informacji... '

Przyjaźń jest jedną z najważniejszych relacji ze wszystkich innych w naszym życiu. Nie wybieramy sobie rodziców, znajomych, nawet wrogów, z kolei przyjaciele całkowicie wytypowani są przez nas. Niestety słowo ' przyjaciel ' nadużywane jest zbyt często, a jego znaczenie uległo świadomej, lecz nie zbyt ciekawej metamorfozie.

Zbyt często wspieranie się wzajemnie w momencie, gdy obie osoby potrzebują tego typu relacji ( nawet gdy są o tym nie do końca świadome ) odbierane jest jako przyjaźń. Czasem okłamujemy się i próbujemy nie dostrzegać, że osoba, z którą się przyjaźnimy tak naprawdę nie jest naszym przyjacielem. Budowanie tego typu relacji powinno zacząć się samo bez jakiegokolwiek przymusu i nacisku, a fundamenty składać powinny się głównie z zaufania i szacunku, a nie jak to się często robi z popisywania się i śmiechu. Plotki, także nie mogą być najważniejsza częścią z jakich składa się przyjaźń, a jeżeli są to zapewne obie te osoby obgadują także siebie nawzajem.

Przedstawiam niektóre z czynników zachowawczych prawdziwej przyjaźni,
na które wpadłem do tej pory.

Zainteresowanie- podstawowa część relacji w której dowiadujemy się o tym w jakim stopniu naszemu ' przyjacielowi ' zależy na nas. To czy ktoś interesuje się naszymi losami nie znaczy koniecznie, że się o nas troszczy. Wypytywanie o pikantne szczegóły może wynikać jedynie z zaciekawienia tym, co dzieje się u nas, by zaspokoić swoją chęć wiedzy o wszystkich dookoła, często też uzyskane informacje mogą posłużyć jako dobry temat do rozmów z innymi. Najprostszym motywem do sprawdzenia, czy komuś na nas naprawdę zależy jest opowiedzenie mu o swoich problemach i sprawdzenie, czy za jakiś czas o nie zapyta. Nieważne, czy historia będzie prawdziwa czy urojona, najważniejsze jest, by była nudna jak flaki z olejem i związana wyłącznie z tobą. W ten sposób uzyskamy pewność, że jeżeli przyjaciel zapyta o problem nie będzie interesował się całą historią, lecz wyłącznie naszym dobrem.

Hejterstwo- nie trudno jest o usłyszenie słów pocieszenia nawet od zwykłych ludzi, z którymi nie mamy specjalnego kontaktu, dzieje się tak dlatego, że wyrażający współczucie drugiej osobie często w podświadomości osoba taka czują się lepsza od niej. Jeżeli uda ci się osiągnąć znaczący sukces sprawdź, kto złoży ci gratulacje z tego powodu. W ten sposób uzyskasz pewność, że nie jest to osoba toksyczna i nie pluje jadem w każdym momencie, gdy jesteś od niej lepszy. Prawdziwość przyjaźni polega na dumie ze wzajemnych osiągnięć. Hejterstwo zabija zalążki przyjaźni. Chwile twojego triumfu obdzierają fałszywych przyjaciół z ich sztucznej pozy. Jeżeli ktoś cieszy się z twojego sukcesu i nie odnosi przy tym żadnych korzyści jest twoim prawdziwym przyjacielem. Przykładem zazdrości może być także moment, gdy wasi znajomi bardziej interesują się tobą niż twoim przyjacielem, w efekcie robi on wszystko, by przedstawić się w gorszym świetle.

Troska- zaciekaw kogoś historią opowiadając o wydarzeniach w twoim życiu i w pewnym momencie urwij ją. Wytłumacz to w ten sposób, że póki co nie chcesz nikomu o tym mówić, bo tak będzie ci lepiej to znosić. Jeżeli osoba, z którą rozmawiasz uniesie się lub obrazi możesz być pewny, że przekłada swoją ciekawość nad twoje dobro. W momencie, kiedy pominiesz ją w dostarczeniu informacji wywoła to u niej złość i najprawdopodobniej usłyszysz, by nie gadać więcej takich głupot, jeżeli nie chcesz dokończyć. Jeżeli osoba taka mimo twojej prośby nieustannie będzie wypytywać o owe wydarzenia nie masz co liczyć na jej szacunek wobec ciebie. Najważniejsze jest, by dostrzegać subtelną różnicę pomiędzy ciekawością a troską.

Szczerość- nie unika żadnej wątpliwości , że podstawą przyjaźni jest mówienie sobie wszystkiego, nawet rzeczy nieprzyjemnych. Nie zawsze jest jednak tak, że mówienie ' wszystkiego ' jest wyłącznie dla naszego dobra. Wynika to w jaki sposób dana osoba nam sprzyja.

Sprzyjanie- jeżeli osoba, którą uważamy za przyjaciela ma na nas czas każdego dnia o każdej porze i bez żadnych konsekwencji możemy zadzwonić do niej nawet w nocy, by powiedzieć o czymś ważnym, co dzieje się u nas, zapewne jest ona prawdziwym przyjacielem. Ważne jest też, by przyjaciel zawsze zagrzewał nas do trudnych działań i motywował do najlepszego ich wykonania. Gdy poprosimy go o pomoc zrobi to nawet, jeżeli miałby poświęcić swój urlop etc. Jeżeli słyszysz, że nie uda ci się np. z zaliczeniem ważnego testu lub z prowadzeniem nowego związku partnerskiego możesz być pewnym, że osoba która tak mówi w żadnym wypadku nie jest twoim przyjacielem.

Lojalność- wymaga ona tego, by twój przyjaciel robił wszystko byś czuł się dobrze w jego otoczeniu w każdej chwili, w wypadku gdy na wspólnym wypadnie na miasto spotkacie znajomych, których zna jedynie on, w domu gdy jego mama zacznie cię wypytywać o wszystko lub gdy ktoś rzuci głupim komentarzem w twoim kierunku - przyjaciel nigdy nie zostawi cię samego i nie pozwoli byś zmagał się z czymkolwiek w pojedynkę, nawet jeżeli jest to jedynie błahostka.

Ofiarność- moment, w którym poświęcenie staje się konieczne dla przetrwania waszej przyjaźni. Jeżeli ktoś jest w stanie poświęcić coś, by cię uszczęśliwić lub zrobić coś dla twojego dobra znaczy, że wiele dla niego znaczysz.

Dług wdzięczności- jeżeli często podczas rozmów lub docinek napotykasz na przypomina, co dla ciebie zrobiła jakaś osoba znaczy to, że nie czuje się ona z tym dobrze, i najprawdopodobniej, gdyby mogła powtórzyć to działanie postąpiła by inaczej, może bardziej zadbałaby o siebie lub kazała ci po prostu radzić sobie samemu.

Fala doświadczeń- utrzymywanie przyjaźni ciągle w tym samy miejscu nie jest łatwe. Nie chodzi mi tutaj o przenośnie, lecz całkowicie o fizyczność. Nie zawsze jest tak, a w obecnych czasach coraz trudniej o spotykanie się z przyjacielem przynajmniej raz w tygodniu lub częściej. Kontakt telefoniczny nie jest tym samym co prawdziwa obecność, lecz jest jedyną możliwością utrzymywania kontaktu, np. gdy mieszkacie daleko od siebie. Jeżeli w momencie spotkania po dłuższym czasie przyjaciel zachowuje się dziwnie, oschle, zwraca nam uwagę na ekspresywność naszego mówienia i na prośbę opowiedzenia, co u niego słychać odpowiada, że wszystko po staremu, a podczas waszej rozmowy nie dochodzi do wybuchu euforii, w której opowiadacie sobie jak najwięcej możesz być pewien, że nie jest to twój przyjaciel.

Nastrój- każdy może mieć lepszy lub gorszy dzień, czynniki wpływające są przeróżne. Nasze zachowanie może być spowodowane stresem, pośpiechem lub porostu zmianami atmosferycznymi. Jeżeli nasza przyjaźń jest solidnie ugruntowania jakikolwiek najgorszy dzień nie jest w stanie zmienić tego, że we wspólnym otoczeniu czujecie się dobrze.

Uwaga- podczas rozmowy wszystkie inne czynności powinny przestać mieć znaczenie. Niedopuszczalne jest pisanie z kimś sms'ów czy rozmowa przez gg podczas spotkania z przyjacielem.

Wybaczenie- nieszczerość, obgadywanie i oszukiwanie są niewybaczalne w przyjaźni i natychmiast ją zabijają. Nie można gniewać się także za byle co i obrażać w nieskończoność. Jeżeli pomimo chęci do rozmowy o pogodzeniu się lub przeproszeniu, gdy uznamy, że jest o częściowo nasza wina osoba, którą uznajemy za przyjaciela nadal będzie się unosić, oznacza to, że nie traktuje nas jako kogoś równego sobie i czerpie przyjemność z naszej uległości. Jeżeli przyjaciele oboje nie są w stanie przeprosić siebie nawzajem i zapomnieć o tym, co było nie tak, to nie są w rzeczywistości przyjaciółmi.

Przyjaźń nie może wynikać z konieczności jej zawiązania. Nie wybierajmy sobie na przyjaciół osoby, które nie są najlepsze, ale w tym momencie nie mamy nikogo lepszego na jej miejsce.

Deklaracja przyjaźni nie jest potrzebna w prawdziwym związku, zachowanie przyjaciół likwiduje zapotrzebowanie udowadniania jej prawdziwości.

GŁUPIA JEDNOSTKA

2011-02-28T16:11:00.000+01:00

Grupa-

Jest całością ( zbiorowością), zbudowaną z odrębnych części jednostek, które wchodzą w jej skład - budują ją. Innymi słowy jednostka jest składnikiem wchodzącym w pojęcie jakim jest grupa / zbiorowość. Do utworzenia zbiorowości niezbędne są ( zazwyczaj ) więcej niż 2 jednostki. Grupą nie jest społeczeństwo ponieważ do utworzenia grupy potrzebna jest bezpośrednia znajomość jej członków.

Jednostka-

Jest jedynie częścią składową grupy, lub samodzielną całością.

Samodzielna całość jednostkowa-

Jest to jednostka silniejsza. Dzieli się na jednostkę niezależną, oraz jednostkę żerującą.

Jednostka niezależna-

Jest to osoba nie uczestnicząca w żadnej zbiorowości społecznej. Nie znaczy to jednak, że dana osoba nie wchodzi w jakiekolwiek interpersonalia z innymi ludźmi. Jednostka taka nie uczestniczy w budowaniu zbiorowości - nie oddziałuje na nią w sposób świadomy / wybiorczy.

Jednostka żerująca-

Jest to osoba budująca swoje jestestwo na podstawie nieświadomości innych jednostek. Skupia zainteresowanie jedynie na sobie nie dając nic w zamian. Nie jest częścią grupy lecz jej itinerarium - przewodnikiem, stoi na jej czele. Nie istnieje w środowisku niezależnie, jej ego umiera w sposób naturalny pozbawiona otoczenia w związku z utrata adoracji.

Skupienie jednostek-

Jest to utworzenie swojego rodzaju zbiorowości opartej na zachowaniach poszczególnych jednostek w jej wnętrzu. Jednostki budujące ją po utworzeniu całości najczęściej zmieniają swoje zachowanie; warunkuje to jedynie pewność w znajomości otoczenia.

Zachowania grupy-

To oddziaływanie członków grupy na siebie wzajemnie, oraz na całe otoczenie wokół.

Grupa spadowa-

jednostki połączone w zbiorowość ślepo podążające za innymi nawet jeżeli ich zachowanie nie będzie stosowne.

Naturalność jednostki-

Nie mylić z natura jednostki, jest to zachowanie różniące się dla poszczególnych jednostek pozbawionych wpływu innych - wpływu grupy.

Natura jednostki-

Natura jednostki to zachowanie poszczególnych jednostek samodzielnie wybierających swoje dążenia i cele. Jeżeli jednostka dąży do utworzenia zbiorowości wtedy zbiorowość będzie jej naturalnym stanem.

Głupia jednostka-

Nie istnieje pojęcie głupiej jednostki, każda jednostka jest na swój sposób wartościowa i użyteczna. Gdy przyłączając się do grupy jednostka zmienia zachowanie jest ono upodabniane do zachowania grupy, jej oczekiwań. Jedynie zachowanie grupy może być głupie. Sama głupota pozbawiona otoczenia nie ma żadnego znaczenia. Jedynie jednostki pozbawione niezależności moglibyśmy nazwać głupimi.

ZNAJOMI NA DYSTANS

2011-02-25T20:28:00.000+01:00

Popularność portali społecznościowych nie wzięła się znikąd. Ludziom o wiele prościej przychodzi nawiązywanie pierwszych relacji online niż w realu. Czasy się zmieniły, a w raz z nimi sposób flirtowania. Kiedyś do osoby w której się podkochiwało wysyłało się liściki, dzisiaj puszcza się ' oczka ' na sympatii lub używa funkcji ' zaczep ' na facebooku.

Newsletter
Fajnie jest wiedzieć, co dzieje się u naszych znajomych, nie zawsze jednak chcemy się z nimi spotykać i rozmawiać. O wiele lepiej wejść na ich profil i dowiedzieć się, co się u nich dzieje, co konkretnie porabiają i co polecają. W momencie, gdy cokolwiek spodoba nam się możemy wcisnąć opcję ' lubię to ' Lepiej trzymać znajomych ' na dystans ', ponieważ w ten sposób łatwiej im zaimponować, okłamywać oraz manipulować. Poza tym funkcja czatu ze znajomymi daje możliwość obgadywania większej ilości osób w tym samym czasie. Niebezpiecznym zjawiskiem przyciągającym uwagę psychologów stało się uzależniające angażowanie w budowanie profilu, chęć rejestrowania wszystkiego co robimy, opisywania tego i zamieszczania przeróżnych zdjęć.

Nasza klasa
Nasza klasa kusząc wieloma interesującymi funkcjami niedostępnymi wcześniej na tak szeroką skale zwerbowała nasze zaufanie. Nagle każda osoba w Polsce zapragnęła odnaleźć urwany kontakt ze znajomymi ze szkół. W szybkim czasie podejrzliwość do internetu osób po 40'ce znikła, dowodem na to mogą być liczne zdjęcia rodziny, dzieci, mieszkania etc. Mogło wynikać to także z ich braku doświadczenia oraz wiedzy o przypuszczalnej konsekwencji tych działań. O ile nigdy nie zastanawiała mnie chęć używania naszej klasy do faktycznego odszukiwania znajomych z dawnych lat, tak do tej pory nie widzę sensu zakładania profilu przez młode osoby świadomie wybierające czy chcą utrzymywać z kimś kontakt czy nie. Środki do realizacji tej decyzji są niezliczone, można wymienić tutaj oldskulową już funkcję rozmów w telefonie, wciąż żywe sms'y, skype lub gg.

Rejterada na facebooka.
Zdobywając monopol wśród Polaków nasza klasa otworzyła nas na wszystko, co społecznościowe. Gdy po niedługim czasie ( okres niecałych 2 lat ) media ogłosiły koniec mody ( podobnie stało się z fotką, gronem, czy fotoblogiem ) na naszej klasie rozpoczęło się masowe usuwanie profili przez niedobitków, których do tej pory nie zgorszyło sąsiadowanie z niezbyt rozgarniętym towarzystwem reprezentującym ów portal. Wszyscy nieuznający nk, pragnący mieć jednak portal społecznościowy, wybrali facebooka. Nowymi użytkownikami portalu stali się głównie studenci pozostawiający nk nastolatkom. Jeszcze na początku 2010 roku facebook nie istniał nawet w Polsce pod względem użytkowników. Niestety alternatywą dla wszystkich usuniętych kont stał się nowy ( w końcu zauważalny w Polsce ) portal superspołecznościowy -facebook.Tym samym ewakuacja od ciemnego motłochu poszła na marne.

Lubię cię ?
Ilość ' lubię to ' wciśniętych przez znajomych ( często także przypadkowych osób, które dodaje się, by mieć jak najwięcej znajomych ) pod zdjęciem lub wpisem przez wielu błędnie odczytywana jest jako wyraz sympatii i położenia w mikrosystemie społecznym, w jakim się obracają. Opcja ' lubię to ' najczęściej wybierana jest, by nick wyświetlał się rzut beretem od zdjęcia, a osoba lubiąca stała się pośrednio zaangażowana w scenę np. z zakrapianej imprezy lub innych nieszczytnych wydarzeń, z których tak chętnie umieszczane są zdjęcia z dodatkowymi relacjami obok, nie będę kłamał, że jest to jedynie domena polskich nastolatków, robią to wszyscy. ' Wydarzenia ' na facebooku dały nową możliwość ( niedostępną wcześniej na naszej klasie ) ustalania widowisk, które nie przeniosą się nigdy do świata rzeczywistego.

Flirt na facebooku
Na początku postu nieco minąłem się z prawdą mówiąc, że facebook kiedykolwiek mógłby służyć do flirtowania. Według definicji flirtu jest to zachowanie polegające na prowadzeniu zalotnych rozmów, czynieniu kokieteryjnych gestów, kontaktu wzrokowego, sygnałów, okazjonalnych dotyków i pozy. Nie jest więc to możliwe przez jakikolwiek portal czy komunikator. Nie oznacza to jednak, że flirt nie jest całkowicie wykluczony.
Mimo wszystko, portale społecznościowe mają sporą przewagę nad zwykłym flirtem. Po co flirtować jedynie z jedną osobą, jeżeli możemy robić to z całym społeczeństwem naraz ? Poprzez dopisywanie najczęściej nic nie znaczących komentarzy u jak największej liczby osób, ilość ludzi w znajomych, wspomniane wcześniej wydarzenia i funkcje lubię to, a także fan, do dyspozycji mamy jeszcze status związku, religii, głupie programy zadające wygenerowane wcześniej niedyskretne pytania, oraz masę innych, wciąż udoskonalanych opcji, dzięki którym facebook stał się nowym siedliskiem osób chcących zdobywać prestiż, uznanie oraz pochwalić się wszystkimi zaletami, skrzętnie ukrywając fakt, że nie posiadają ich w ogóle.

STOP, SFERA PRYWATNA

2011-02-22T14:07:00.002+01:00

Jaka jest granica naszej dostępności i co oddziałuje na jej wyznaczenie ?
Po co ukazujemy ludziom coś co powinno być zatrzymane jedynie dla nas
i dlaczego sami przestajemy dostrzegać w którym miejscu powinna przebiegać granica ?

Pragnę mieć świat tylko dla siebie, ukryty przed ludzkim okiem,
prostackimi intrygami i awanturami o nic.
Kto ma prawo do oceniania mojego zachowania, postępowania, światopoglądów ?
Kto komu je dał ? Nie wszystko jest do wglądu obcych osób, obcych osób z otoczenia.
Istnieją bowiem elementy niewidoczne, w mojej inicjatywie jest
zadbanie by wciąż pozostały one w ukryciu.

Dla motłochu chcę być zwykłą postacią nic nie wnoszącą do ich życia,
dla jednostek jestem zauważalny.

Niech ludzie wiedzą więc, że moim zajęciem jest uczęszczanie do szkoły, gdy wychodzę do sklepu to jedynie do najbliższego, a na spacery idę gdy zapadnie zmierzch.
W tym miejscu postawiłem swoją granicę odgradzając się wysokim murem.
Nikt nie ma czego tu szukać - stop, sfera prywatna. Za mur nie przepuszczam byle kogo.
Nawet jeżeli zacznie w niego walić, głową. Każda krytyka składa się na zadaszenie.
Nie obchodzi mnie czy myślisz, że mam nie równo pod sufitem.

Niech wiedzą tyle, i niech to im wystarczy, a jeżeli nie to niech mówią, niech myślą, nie obchodzi mnie to. Wszystko co powiedziane obok mnie nie ma większego znaczenia, nie ma jakiegokolwiek znaczenia bo taka osoba na nie nie zapracowała. W jaki sposób ktoś może wypowiadać się na mój temat i zwracać mi uwagę jeżeli pozbawiony jest możliwości bliższego poznania mnie, gdyż możliwość ta została mu odebrana w drodze typowania osób z którymi chce mieć kiedykolwiek coś wspólnego. Może, pytanie jedynie czy ja przejmę się tym.

Obecnie cenniejsze od pieniędzy są informacje. To one pozwalają na zawładnięcie opinią publiczną. Gdy jesteśmy władni dużej liczby nowinek o naszych znajomych, zaczynamy być żądni władzy. Największa krytyka nie należy się osobom,
pragnącym zaznania sławy publicznej,
lecz do ciemnej masy poddającej się wpływom takich osób.

Często obserwując zachowanie innych w stosunku do mnie
chciałbym by wiedzieli oni parę rzeczy.
Nie usłyszą ode mnie ' co u ciebie słychać '
jeżeli w rzeczywistości nie będzie nie to interesowało.
Nie zagadam do nich, bo nudę zabija się ciekawą rozmową,
a to co reprezentują oni nie jest z mojego świata.

Czasem chciałbym by wszystko to wiedzieli,
by później nie mówili że jestem nie uprzejmy lub arogancki;
lecz do czego mi to potrzebne, skoro i tak nie zależy mi na nich.

WZAJEMNA ADORACJA

2011-02-21T21:23:00.001+01:00

Tym razem do mojej szkoły postanowiłem wejść z otwartymi oczyma i od pierwszego spojrzenia wiedziałem już że jes’to istotnie błąd. Do głowy momentalnie napłynęło pytanie: Dlaczego wśród młodych ludzi tak ważne stało się lansowanie i co tak właściwie daje im pozerstwo ? Sugerując śę jedynie domysłami doszedłem do wniosku że zachowanie to nie wzięło się z nikąd lecz jest kolejnym behawiorycznym wzorcem zaciągniętym bezpośrednio z potęgi kulturowej stanów zjednoczonych ameryki północnej.

Różnorodność w ludziach jest niewyobrażalnie ogromna, zatem oczywiste jest że różnią śę także ich priorytety. Dla jednych celem będzie zdobywanie wiedzy, dla innych pieniędzy, a coraz większa grupa młodzieży stara śę o ‘ rozpoznawalność ‘; nawet jeżeli chodzi tutaj jedynie o wioskę z dwoma sklepami i kościołem. Liczne wzorce takie jak doda, jola rutowicz , szymon majewski (…) znajdujące ogromne zaaprobowanie w społeczeństwie zmuszają mnie do podjęcia jednoznacznej decyzji powodującej odcięcie śę od dobytku modern-kulturalnego własnego kraju.

Manifestując swoją inność często popada śę w skrajność ośmieszając śę. Dlaczego uwaga społeczeństwa skupia śę na osobach krzyczących najgłośniej, pstrokato ubranych i usiłujących nachalnie obniżyć wszelki poziomy i normy codziennego stylu życia ? Programy telewizyjne stały śę przekaźnikiem głupoty od głupich-przez głupich-do głupich.

Wiele polaków odcina się od całego badziewnego showbiznesiku sceny Polskiej, lecz popularność otępiających programów, przekraczających ilościowo wszystkie granice, wszechobecnych, skaczących, tańczących, śpiewających celebrytów, oraz badziewnych brukowców i innych dennych wytworów nie bierze śę z nikąd lecz wzajemnej adoracji.

MLEKO Z DEFEKTEM

2011-02-21T21:12:00.000+01:00

Terminy przydatności zamiast asekuracją stały się nadmiernym balastem osaczającym produkty spożywcze, które po ich upływie zatruwają; ludzki rozum.

Kilka cyfr decydujących o możliwości spożycia

lub całkowitej pogardzie

- mogą się mylić ?

Wymyślił je nie kto inny jak omylny człowiek.

Trzy litry mleka promocyjnego z tesko których termin przydatności

upłynie jeszcze tego samego dnia. Taka okazja.

Czasu na spożycie było niewiele, mleka wyjątkowo dużo.

Tyle, że i do kawy starczyło, a nawet nie zabrakło na budyń sąsiadki.

I wciąż nie opróżnił się ostatni karton.

Trzy litry mleka to już nie przelewki.

Interesujące jak moje podniebienie wypadły

w kontakcie ze starym mlekiem.

Przeżyłem.

Wina atrakcyjnego układu pokermowego ? - Niesądze.

Mleko z defektem ... Nie. Opakowanie z niezależną datą ważności.

PAKT O NIEAGRESJI

2011-02-21T17:34:00.001+01:00

Pogoń, nieustanna walka, biegi, zawody licealne, rywalizacja.

Płaszczyzna: każda. Celem stało się osiągnięcie znacznego

poparcia społeczeństwa. W walce o jego zdobycie zastosować

można wszystkie środki. Słowo niedozwolone nie jest synonimem słowa nieetyczne ponieważ jego znajomość uległa zatraceniu. Nie wszyscy walczą o to samo, jedynie grube ryby, święte krowy. Ze świecą po korytarzach licealnych szukać ludzi zachowujących się niczym gołębie, srających na wszystko, nie mających nic wspólnego z całą maskaradą masakry; nie wliczając pozerów. Wszyscy w rezultacie chcą tego samego. Wszyscy czyli ogół, a więc ci najbardziej pospolici, przeciętni. Wszyscy czyli nikt.

Popularność jest na topie, zawsze była. Trudno byłoby ją osiągnąć wypowiadając nagle wojnę osobom wokół. Niezbędny jest pakt o nieagresji. Nie jeden, całe mnóstwo. Trzeba okazywać sztuczny entuzjazm by zadowolić innych. Śmiać się nawet gdy coś jest całkowicie nudne, zagmatwane lub niezrozumiałe. Cierpliwie czekać na swoją kolej by w końcu wybić się z jakimkolwiek banałem publicznie, po to aby zabłysnąć z całą świadomością że zostanie się zaaprobowanym ponieważ wczesnej pomagało się innym w osiągnięciu tego samego. Całość przypomina ukryte zbrojenia, zimną wojnę. Zimną bo społeczeństwo jest chłodne.

Zbiera się haki, na koleżanki na kolegów by w razie ‘w', użyć ich do ataku. Zastanów się czy twoje sojusze są wystarczająco silne, czy masz pod sobą zadowalającą ilość ludzi marionetek. Tłum jest głupi, podąża za wszystkim co jest modne; musisz być modny? Ułatwienia są wszechobecne. Archiwum na gg, naszej klasie, facebooku. Nawet jeżeli coś nie pasuje zawsze można zmienić treść zawartą w wiadomości, dopasować ją ponieważ pod naporem ilości treści wysyłanych prawda nie ma już znaczenia. Jest to niczym blick krieg – szybka wojna, nie ma jednak planu, kieruje się w celu zniszczenia wszystkiego co kochasz, kochasz zdaniem agresora. Zniszczenie wszystkiego wokół, a przynajmniej zatrucie środowiska w jakim się obracałeś do tej pory. Najeźdźca władnie przejąć wszystkie tereny twojego dobrobytu w otoczeniu, rozbiorców jest więcej. Najczęściej bo najłatwiej atakować stadnie. Nie czas na rewolty, od razu zostaną one zdławione. Nie ma zakładników, nie ma ludzi neutralnych, są wyłącznie dwa warianty albo popierają cię albo chcą cię zniszczyć, nie wszyscy mają jednak na tyle odwagi by o tym powiedzieć; tobie osobiście.

Pogoń,biegi, zawody, nieustanna walka o nic.

OSOBOWOŚĆ SPOŁECZNA 2

2011-02-20T19:50:00.000+01:00

Nasze drogi szybko rozeszły się. Presja otaczającego środowiska była silniejsza od mocy paktu zawiązanego między nami. Z sojusznika Pogromczyni Ameb stała się typowym pionkiem konformizmu. W konflikt między mną a nią, postanowiła wtrącić dodatkowego gracza. Najwidoczniej sama czuła śe zbyt słaba, lub ja okazałem się dla niej zbyt silny. Uznała więc że większą silę przebicia od racjonalnych argumentów ma wplątanie całej zbiorowości wokół.

Był to moment przełomowy, w którym namacalne i całkiem charakterystyczne zjawisko ukazało swą tożsamość w nieosiągalnym dotychczas stopniu. Jedynie teraz dostrzegam ukryte wcześniej zachowanie mojej byłej sojuszniczki .

Przerodziła śe ona w najlepszy jak do tej pory obiekt obserwacji.

Zjawisko osób jej typu postanowiłem nazwać ‘ osobowością publiczną ‘ .

To co wcześniej uznawałem za zalety okazało być śe odgrywaniem jedynie roli scenicznej w celu uzyskania jak największej liczby sprzymierzeńców. To że ktoś jest pyskaty i wygadany nie przelewa się na jego inteligencje, a jego niezależność jest tylko pozorowana. Z zaskakującą łatwością przychodzi jej zdradzenie własnej natury by upodobnić się do otaczających ją w tym momencie ludzi. Można też dojść do wniosku, że owa postać nie posiada własnej natury. Jak można więc utrzymywać jakiekolwiek relacje z osobą, która nie różni się od KAŻDEGO, jeżeli tylko różnice są dziś prawdziwe? Dużą rolę w jej zachowaniu odgrywa nieustanna społeczna gra wstępna. Polega ona na rozbawianiu tłumu, oraz sprawienia by jego uwaga ograniczała śe jedynie do tej osoby, likwidując przy tym innych wychylających się, w celu zlikwidowania potencjalnego zagrożenia.

OBŁUDNIK MIŁOŚCI 2

2011-02-20T16:01:00.000+01:00

Ogólnie wychodzę z założenia że uczuciami najbardziej łączącymi człowieka nie jest miłość, ale wręcz przeciwnie - nienawiść. Celowo użyłem słowa uczuciami w liczbie mnogiej, gdyż ani miłość, ani nienawiść nie są same w sobie pełnoprawnymi uczuciami. (czytaj więcej o tym..)

Miłość niczym firma.

Znasz uczucie zakochania się aż czas staje w miejscu a świat wokół przestaje istnieć ?

Gdy nic nie jest ważne, a jedynie twoja miłość ? Tak ?

Bo Ja nie !

Jaki jest sens inwestowania w udziały firmy,

która ma małe szanse na zdobycie pożądanego kapitału ?

Bardzo wątpliwy... Identycznie jest z miłością - źle zainwestowana prowadzi do dużych strat.

Można jednak dodać, że czasem naszej firmie może się powieść na rynku i zarobić trochę szmalcu... taaak w rzeczy samej. Jednakowo jest z inwestowaniem w miłość - w przyszłości możemy mieć wspaniałego partnera, dom, dzieci , kota, psa; jeżeli chcesz tego to się w to baw, bo dlm nie nie jest to wcale potrzebne do szczęścia.

Ponadto pamiętaj o wahaniach na rynku i kryzysach, które rzadziej występują w branży, a jeżeli w miłości.

Czy nie lepiej więc włożyć pieniądze w wiele niezależnych działalności ?

Przekładających się w tym znaczeniu na bliskie relacje z wieloma ludźmi ?

Lepszą mieszanką uczuć od miłości jest uwielbienie. To coś pomiędzy lubię, a kocham. Takie coś występuje u przyjaciół albo kochanków.

Miłość ... to takie trywialne określenie.

Papier bije kamień a miłość przyjaźń...

Nie potrzebuje aż takich głębokich relacji z ludźmi,

a na dodatek wyłącznie z jedną osobą ! Jaki jest wgl sens nawiązywania i podtrzymywania tak silnych więzi z innym człowiekiem ?

Czy nie lepsze od czegoś takiego jest po prostu przyjaźń z wieloma różnymi ludźmi ?

Wcale nie ukrywanym faktem jest to że miłość do jednej osoby niszczy przyjaźnie. Miłość jest wrogiem przyjaźni z innymi krom osoby kochanej.

Miłość zabija przyjaźń ..

Często jest tak że niezauważalne toksyczne czynniki wytwarzające się wokół szczęśliwie zakochanej pary doprowadzają do zatracenia, może nie całkowicie, ale uszkadzają relacje głównie z tymi najważniejszymi ludźmi - przyjaciółmi.

Ręka w kiblu.

Chodzenie za rączkę jest tak samo durnowatą sprawą jak włączanie klimatyzacji przy otwartym oknie. Co daje ci w zasadzie takie coś ? Nic konkretnego; no pomimo okazaniu całemu światu, że jest się niesamowicie zakochanym i ble ble ble ... A w rzeczywistości pocą się tylko ręce, to jest takie dziecinne... widziałeś kiedyś dorosłych trzymających się za ręce ?Poza realizowaniem planu nagłośnienia bytu naszego związku chodzenie za rękę nie spełnia żadnej innej roli. O wiele lepszą sprawą jest chodzenie obejmując się. Takie coś to uzewnętrznianie naszych emocji i fizyczne ukazanie stopnia naszej bliskości z 2 osobą.

A poza tym sam bardzo lubię tak z kimś chodzić.

Nie wierzę w czary. Nie wierzę również w miłość od pierwszego wejrzenia, ale to nie to samo.Niektórym jednak przydarza się: spojrzą w lewo i w gardle ich zatyka, serce wali, krew skronie rozsadza. Ani jeść, ani spać. Podobno. Miłość? Urzeczenie,zafascynowanie, pragnienie, wariactwo - ale to nie miłość, która jest uczuciem najgłębszym, rośliną dojrzewającą powoli. Aby rozkwitła potrzeba wzajemnej troski, zbliżenia dusz stopień po stopniu, aż nie będzie tajemnic, barier, a sama tylko bliskość, jakby się było jedną osobą. Miłość jest dążeniem do jedności. Pełna jedność jest niemożliwa, zawsze gdzieś tam człowiek pozostaje samotny. Ale miłość drugiej osoby ułatwia istnienie, nadaje mu sens.

— Aleksander Minkowski
Wyspa Szatana

Bóg wysłuchujetych, którzy błagają o łaskę zapomnienia dla nienawiści, lecz głuchy jest nagłos tych, którzy chcą uciec przed miłością.

— Paulo Coelho
Piąta góra

OSOBOWOŚĆ SPOŁECZNA

2011-02-19T17:32:00.001+01:00

Dążenia do rozpoznania charakteru społeczeństwa nowej generacji powoli przynosiły rezultaty. Nie wszystko było tak oczywiste i zaplanowane jak mogłoby się to wydawać na początku.

Wraz z Pogromczynią Ameb, dziewczyna z którą wspólnie prowadziliśmy projekt domu schadzek mającego na celu badanie ludzkich zachowań i charakterów, uznaliśmy pewne zasady, które od razu zaczęliśmy wdrażać w życie. Jedna z nich mówiła o tym, że miedzy sobą będziemy mówić wszystko. Chodziło o to by uniknąć małych kłamstewek i nieco większych zakłamań, które mogłyby zaszkodzić projektowi. Rozmawialiśmy wiec na wszystkie tematy bardzo otwarcie i staraliśmy śe nie ukrywać żadnych pretensji względem naszego wzajemnego zachowania. Z czasem przestaliśmy mówić jedynie o sobie i podczas wspólnych spotkań omawialiśmy zachowania ludzi wymieniając ich z nazwiska. Nawet na przykładzie naszych wcześnie bliskich relacji z łatwością nasuwa mi śe stwierdzenie, że ludzie nie lubią prawdy, a zwłaszcza jeżeli mówi się o jej brakach w ich zachowaniu.

W pewnym momencie zaczęliśmy się coraz bardziej oddalać. Nie spotykaliśmy się już tak często jak poprzednio, a dysputy ograniczały śe jedynie do rozmów na błahe, codzienne tematy. Zastrzeżenia względem siebie narastały, a my nie potrafiliśmy ich wytłumaczyć w reformowalny sposób.

Trzymanie ludzi na dystans opłaciło się. Szybko, choć niezamierzenie stałem się osobą coraz bardziej lubianą w różnych kręgach. Nie było to częścią projektu, lecz nie przeszkadzało mi to. Z czasem jednak różnym ludziom zaczęło się zdawać, że mogą nawiązać ze mną dobry kontakt, a wystarczy im do tego jedynie jakiś pusty temat. Coraz częściej też skupiali się na tym co mówię i robię by następnie to naśladować i używać do konwersacji ze mną. Coraz bardziej stawało śe to ograniczeniem mojej niezależności i może ich nieświadome zachowanie denerwowało mnie z każdą chwilą coraz mocniej. Chcąc zrobić coś z tym faktem stałem śe osobą jeszcze mniej dostępną i bardziej zachowawczą niż poprzednio. Spowodowało to trudność w naśladowaniu mojego zachowania, a więc zadziałało.

Zmagając się z własnymi problemami nie zauważyłem identycznego problemu w otoczeniu Pogromczyni Ameb. Ku mojemu zaskoczeniu podtrzymywała ona ten stan, a z czasem sama upodabniała się chwilowo do osób z którymi rozmawiała… Swoje pięć minut sławy Pogromczyni Ameb postanowiła zachować jak najdłużej.

EKSTERYTORIALNOŚĆ MYŚLI

2011-02-19T17:30:00.000+01:00

Dlaczego nawet tymczasowe angażowanie się w graniczenie z drugą osobą zazwyczaj odbierane jest jako przyjaźń? Czemu ludzie stali się tak otwarci na mówienie bez ograniczeń o pokątnych elementach życia do których powinno dopuszczać się jedynie najbardziej zaakceptowanych. Skąd wzięła się żądza, która dawno już zamieniła się w potrzebę oplątywania obarczeniami zawiści opierającej się na natręctwie oportunistycznego usiłowaniu zagarnięcia pozycji lidera w reprezentowaniu samego siebie, która należy wyłącznie i w każdym jedynym oczywistym stopniu do indywidualnego ja. W końcu dlaczego, no i po co ludzie decydują się na przesyłanie skonsolidowanym strumieniem informacji o emocjonalności i wewnętrznych sprawach typu uczucia, którymi obdarzamy innych; dlaczego najprościej przelewa się nim pomyje wybitego szamba uderzającego niepośrednio w mit bytowania personalno-społecznego jakiejkolwiek osoby poprzez oblepianie gównem jaźń kolejnych napotkanych osób chętnie taplających się w bajorze konformistycznej tępoty i jednakowego zakłamania. Dlaczego prościej jest o dolanie do nurtu bzdur kolejnego wiadra, niż o świadome wyklarowanie pożywkowej bezecności głupców.

Interesująca jest schizofrenia jestestwa stanowiąca o jednakowym zachwycaniu się kimś odbieranym jako wchodzenie w dupę przy jednakowym niestonowanym, wszarze nieprzeszkadzającym w niczym obgadywaniu na boku owej osoby. Wymiana kontaktowa świata młodych zdaje się przybierać formę niesamowitej głębi pustki i bezkresnego niedopełnienia oraz wielonurtowości uczuciowej spowodowanej brakiem jedynej deklaracji o uczciwości w połączeniu emocjonalnym z ograniczoną liczbą osób. Stając się uniwersalnym przyjacielem wszystkich - stajesz się nikim.

JESTEM ASEKSUALNY !!

2011-02-19T17:07:00.000+01:00

Seksualność to codzienna sprawa równie oczywista jak oddychanie.

Dlatego właśnie tym bardziej trudno jest zrozumieć ' odmienność ' innych;

a przynajmniej dotyczy to niektórych ludzi.

To czy, ktoś jest ' odmienny ' nie znaczy od razu, że jest gejem czy lesbijką, a sama seksualność nie jest tak oczywista jakby mogło to się wydawać.

Kluczowe słowo odmienność nie odnosi się zupełnie do

preferencji seksualnej lecz do ludzkich ograniczeń.

Mimo że seksualność jest sprawą, z którą człowiek boryka się od samego początku swego istnienia, lecz dopiero niedawno rozpoczęto działania w sprawie oficjalnego uznania aseksualności jako czwartej orientacje seksualną.

Aseksualizm nie jest ideą lecz nazwą odnoszącą się do odczuwanych preferencji seksualnych. Według Stormsa aseksualizm jest czwartą orientacją, ponieważ osoby mocno heteroseksualne i mało homoseksualne nazywamy heteroseksualnymi. Mocno homoseksualne i mało heteroseksualne - homoseksualnymi. Mocno heteroseksualne i mocno homoseksualne - biseksualnymi. A mało heteroseksualne i mało homoseksualne - aseksualnymi. Zgodnie z takim ujęciem aseksualizm jest rzeczywiście jedną z orientacji seksualnych.

Przyczyna aseksualności jest dokładnie taka sama jak ta dlaczego niektórzy ludzie lubią kolor niebieski, inni czerwony, a jeszcze inni fioletowy - całkowicie nieznany. Aseksualność ( podobnie jak homoseksualność lub biseksualność ) nie jest żadnego rodzaju zaburzeniem, a głoszenie tego typu poglądów jest całkowitą bzdurą.

Orientacja seksualna jest trudnym zagadnienie, a preferencji seksualnych nie da się określić jednoznacznie i oddzielić ich wyłącznie jedną, a na dodatek równą kreską.

Osoby aseksualne dostrzegają urok i

oceniają wygląd innych osób tak jak każdy człowiek.

Bywa tak, że osoba aseksualna jest całkowicie obojętna do

każdej płci jednakowo lub faworyzuje jedną z nich.

Różność upodobań wynika z rózność ludzi, a owa różność ich kreuje. Będąc asem nie musisz koniecznie całkowicie odrzucać całowania albo na przykład masowania.

Niektórzy odczuwają także konieczność do zaspokojenia swojej seksualności, lecz nie potrzebują do tego drugiej osoby.

Bywa także, żę niektóre osoby aseksualne odczuwają pożądanie do jakieś osoby, ale nie czują potrzeby jakichkolwiek działań seksualnych.

Aseksualiści często nie mieszają więzi emocjonalnej z fizycznością.

Trudność w określeniu jednoznacznej definicji aseksualności doprowadziła do wielu kłótni i nieporozumień co tylko utrudniło uczynienie aseksualizmu oficjalnej orientacją seksualną.

Pierwszą próbę jej określenia podjął założyciel AVEN ( Asexual Visibility and Education Network - Sieć Widoczności i Edukacji Aseksualnej ).

Polegała ona na klasyfikacji osób aseksualnych w grupy A,B,C lub D. Wielorazowość błędów jakie pojawiły się w klasyfikacji AVEN oraz nacisk krytyki spowodowała całkowite wycofanie się z niej jej twórcy, który również uznał ją za zbyt ograniczającą.

W sierpniu 2004 roku opublikowano książkę psychologa i seksuologa, Anthony’ego F. Bogaerta, w „Journal of Sex Research”. Stwierdził on, że istnieje takie zjawisko seksualne jak aseksualność, czyli stan braku pociągu seksualnego do przedstawicieli jakiejkolwiek płci.

Aseksualności nie należy mylić ze wstrzemięźliwością,

impotencją czy celibatem. ' Przeciwnie niż celibat, który jest świadomym wyborem,

aseksualność oznacza orientację seksualną '.

Nie czując pociągu seksualnego, możemy być blisko z drugą osobą, okazując czułość, troskę, szacunek. Jeśli oboje partnerów akceptuje taką formę, to nie ma w tym nic złego. Dlatego „białe małżeństwo” może być szczęśliwą parą. Pod warunkiem, że popęd nie zniknął z powodów wzajemnych pretensji, urazów czy wstydu.

NIE ZAMIERZAM UDAWAĆ

2011-02-19T17:04:00.000+01:00

Zarazą 21 wieku wśród lasek jest udawanie syntetyku plastiku, a wśród kolesi pozerstwo. Pozerstwo to udawanie, gadanie, lub ukrywanie czegoś tak by dopasować się do środowiska i być uważanym za ' fajnego '. Ukrywanie siebie jest czymś zupełnie niewyobrażalnym dla mojego ego. Bliska koleżanka twierdzi, że gdy coś mi nie gra lub nie podoba się to to rozwalam i pytam, a nie strzelam fochów i twierdzi, że jest to moja najlepsza cecha. Nigdy tez nie ukrywam własnych myśli, bo to dzięki nim udaje mi się przetrwać.Tym bardziej tępię i odsuwam od siebie pozerów i wszystkich szpanerów, gdyż konformizm jest dla mnie obrzydliwy i odpychający.

Przeżywanie czegoś czy emocjonowanie się nadmiernie emocjonowanie się czymś jest dla mnie w ogóle nie potrzebne w życiu. Ludzie przeżywają wiele spraw, które nawet nie dotykają ich w sposób bezpośredni i utrzymują się w utopii smutku i niełasce bólu, który sami sobie, w moim subiektywnym autentyzmie, sprawiają.

Kiedy ktoś umiera, może i jest mi nawet smutno ale nie zamierzam konać duchowo wraz z tą osobą. Gdy umarła bliska mi osoba, w pierwszym momencie gdy się o tym dowiedziałem mnie wydobyłem z siebie ani jednego dźwięku; uściskaliśmy się jedynie ze znajomymi, dziewczyny płakały, ja milczałem. Chwile później wróciłem do codziennego życia. W nocy przebaczałem z pół godziny, odczułem emocjonalną ulgę więc nie potrzebowałem uwolnienia swoich uczuć kolejny raz, nawet na pogrzebie.

Oczywiście spotkałem się z wieloraką dezaprobatą

i krytyką ze strony znajomych. Nie przejmowałem śe tym,

i nie przejmuje do dzisiaj.

Kolejną sprawą, jedną z najgorszych jest śmiech i dobra zabawa...

Często podczas lekcji przychodzą, czasem nieuniknione momenty gdy ktoś powie 'coś śmiesznego' (najczęściej przy odpowiedzi czy innej głupocie)

i wtedy całe towarzystwo zaczyna się masowo śmiać.

Świetnie... szkoda tylko że tego typu żarty są najczęściej denne i niesmaczne a ich durnota przerasta nawet ich twórców. Pomimo to budzą śmiech, a autor czuje się wyeksponowany i doceniony, czego skutkiem może być spłodzenie kolejnego niesfornego żartu. Najgorszy moment to wtedy gdy nawet nauczyciel zaczyna się śmiać. Wówczas wyróżniam się na tle całości klasy i wychodzę na jednego niezadowolonego z życia ponuraka.

A ja po prostu nienawidzę głupoty w ludzkiej postaci wylewnie przybywającej ostatnimi czasy. Nawet gdybym chciał się zaśmiać to nie mogę znieść myśli, że mógłbym się zniżyć to tak niskiego poziomu i 'sfałszować' moje własne odczucia, ta myśl przerasta mnie, więc zamiast wywołać uśmiech, na twarzy pojawia mi się grymas znudzenia i niechęci. Co natychmiast wywołuje komentarz nauczyciela, a później całej reszty.

Oprócz próżnego śmiechu nie mogę wywołać u siebie sztuczności szczęścia, tak zwanego szczęścia pokazowego, by inni zobaczyli jaki to ja jestem kurwa z życia zadowolony. A w faktyczności człowiek trwa przy życiu, które jest gówno warte, fałszywe i podłe i ma być trzeźwy? To nieludzko okrutne.

Gdy jestem sam na sam z dziewczyną i robi się zbyt słodko, nie umiem pozorować, więc mówię otwarcie że tak jest mi źle ! ... Tak, najczęściej wychodzę na tym marnie.

Przede wszystkim nienawidzę konformistycznego zachowania w celu spodobaniu się jakieś grupie, lub osobie. Takie udawanie kogoś kim się w rzeczywistości nie jest po prostu żałosne i nie zasługuje nawet na dłuższy komentarz. Ja nigdy nie potrafiłbym zadawać się z ludźmi mającymi uciechę w rzeczach których nie lubię lub rozmawiający o tępotach.

Plastikowe zachowania śmierdzą.

Najbardziej fikuśna jest jednak myśl, że tuszowanie prawdy, zmienianie jej i łganie opracowałem niemalże perfekcyjnie, którą to zdolność

wykorzystuje w życiu codziennym.

WITAJ SZKOŁO ŻEGNAJCIE NAUCZYCIELE

2011-02-19T17:00:00.001+01:00

Ooo, czyli już drugi, koniec wakacji ... Poznałem po niemiłym chłodzie nawiedzającym moje łóżko o poranku. Zmieniłbym pościel z letniej na zimową, ale niestety nie mam takich luksusów. Ciekawe czy leżąc z kimś byłoby mi cieplej ? Wstałem, wypiłem kawę, wyprowadziłem szczeniaka; zajebiście, naszczał mi w pokoju. Wycieram, wychodzę. Z esów dowiaduję się jakie mam lekcje. Okazuje się że jest przed 8, mam niemiecki- muszę skoczyć po zeszyty, cóż księgarnia zamknięta, lecę do tesko; zdążę. Kolejka- złość; 4 złote- 2 zeszyty; idę, jestem w szkole, pierwszoklasiści zaczepiają mnie i pytają gdzie jest klasa (podając numerek).

Nie ma pojęcia, sam chciałbym wiedzieć. Mimo to, staram się - ewentualnie wkręcam.

Jestem- wchodzę jak zwycięzca; witam się z klasą, poznaje nowych. Nie owijam w bawełnę, pokazuje się od prawdziwej strony. Zdobyłem ich serca, chociaż nie było to moją misją. Stare gamby, znowu mam oglądać te ryje ?! Dobra. O, jak się cieszą, sobacze szczęście; w zasadzie nie, bo psy są zawsze szczere. Taaa, już mnie obgadywali, heh lepiej żeby mówili niż by milczeli. Fałszywe koleżaneczki, pozorujący kolesie, tępaccy nauczyciele. No... wracam do życia. W tym roku - chodzę do szkoły. btw. nie byłem na apelu bo tak bym nie wstał, nie chciało mi się nooo i nie sprawdzali na nim obecności.

UWIELBIAM

2011-02-19T16:48:00.001+01:00

Uwielbiam zaufanie na kredyt, lecz nigdy go nie daje.

Uwielbiam zasypiać, nie myśląc o wstawaniu.

Uwielbiam kreatywność; moja zależna jest od osoby obok.

Uwielbiam gdy ktoś słucha, ale tylko gdy pragnie zrozumieć.

Uwielbiam łatwość, ale nigdy nie ordynarność.

Uwielbiam porządek pomijający katalogowanie.

Uwielbiam odgłosy szumu dochodzącego z daleka,

pochodzące od farelka - nie morza.

Uwielbiam rocka, i nic nie przeszkadza mi w słuchaniu gospel.

Uwielbiam tosty, czasem proste jest najlepsze.

Lubię samotność bo uwielbiam to być z Tobą.

NARESZCIE NIEZALEŻNY

2011-02-19T16:44:00.001+01:00

Znowu jestem sam, w zasadzie zawsze bylem; tylko wcześniej plasowałem się na wyższym miejscu w całej tej naiwnej spirali zależności społecznej. Dokładniej to plasowali mnie. Jestem sam, ale nie samotny; jak mogę być skoro w ostateczności postanowiłem się ze wszystkiego wycofać, zrezygnować, nacisnąć go to exit i nieudolnie pozbyć się tego czego i tak nie jestem w stanie - mieć, -pozbyć się, -zatrzymać.

Człowiek czuje się tym bardziej sam im więcej wrogów ma przeciwko sobie; ba, co tam przeciwko, najgorzej jest gdy wrogowie

znajdują się wokół ciebie, z każdej strony. Gdy sam nie zdajesz sobie sprawy, kto tak na prawdę twoim wrogiem jest, kto drąży tunel, kto kopie pod tobą dołki, kto rowy. Kiedy nie jesteś w stanie domyśleć się motywu i zamiaru. Ktoś kogo uznajesz za kolegę, koleżankę może okazać się nieszczery w lojalności panującej między wami.

Mówią, że prawdziwa samotność doskwiera gdy nie masz komu opowiedzieć najnowszego snu; lecz mimo wszystko ja wciąż mam taką osobę.

Usuwam numery, wszystkie kontakty, które nie są mi już dzisiaj potrzebne. Prościej byłoby założyć nowe konta, ale jaki miałoby to sens skoro wciąż mam ich wokół siebie. Do czasu kiedy nie założę nowego profilu w prawdziwym życiu, nie zmienię też miejsc pod którymi mogli mnie zawsze znaleźć. Nie zależy mi. Nie zależy mi na niczym i na nikim, nie zależy mi na tym do czego niegdyś startowałem, co zbliżało się coraz szybciej. Tam gdzie budować zaczynają się piramidy społeczne, tam kończy się wolność. Najgorsze w tym wszystkim, jest przekonanie, że to my jesteśmy architektami.

Nigdy nie potknęła mi się noga, sam zrezygnowałem. Zrezygnowałem bo.. uznałem że nie ma sensu, uznałem że nie ma poco, uznałem że nie warto. Nie mogłem już więcej przebywać w społeczności, która tak bardzo mnie brzydziła, do której odczuwałem wstręt i miałem tyle do zarzucenia. Zatracałem siebie przez nieustanne ocieranie się o nich. ' Odi profanum vulgus et arceo ' - nienawidzę ciemnego motłochu i unikam go; nareszcie zrealizowałem ten punkt.

Teraz nikt mnie nie ocenia. - Bzdura. Wszystko kręci się wokół mnie, ale dziś z uśmiechem mogę powiedzieć, że mnie to nie dotyczy.

OTWIERAM DOM SCHADZEK 3

2011-02-19T16:40:00.000+01:00

Pewności siebie oraz potrzeba ukazywania swojego życia w sferze publicznej rozprzestrzeniała się w głowach coraz większego grona młodych ludzi. Nowa, niesamowita idea przed którą stanęliśmy wspólnie z Pogromczyni Ameb aprobowała coraz większą część naszego życia. We wszystkich sferach życia dokładnie zwracaliśmy uwagę na ludzkie zachowanie i osobowości. Dzięki częstym kontaktom wspólnie dzieliliśmy się zebranymi informacjami

i podejmowaliśmy wspólne działania.

Obsesyjne łaknienie jakie odczuwaliśmy do pozyskiwania coraz więcej nowości o ludzkim egzystowaniu i zależności społecznej było niezaspokajane. Powoli przerodziło śe to w naszą nietypową pasje. Badania jakie prowadziliśmy pozwalały nam na lepsze zrozumienie istoty bytu i jestestwa dzisiejszego świata.Na codzie spotykaliśmy się z ' osobowościami ', grą sceniczną, fałszywością, obłudą i konformizmem. Były to kwestie w znaczący sposób wyśmiewane

i krytykowane przez nas oboje.

Głównym zadaniem projektu było poznawanie i zrozumienie jak największej liczby zachodzących kontaktów między młodymi ludźmi. Udało nam się dojść do wielu interesujących wniosków, co ułatwiło nam później w interpretowaniu zachowań kolejnych osób. Okazało się że wśród młodzieży dominuje jeden typ zachowania który jest powielany przez większość. Okazało się więc, że głupota społeczna to jedynie wierzchołek olbrzymiej góry społecznej.

kontynuacja wątku w notatkach pt;

' osobowość społeczna '

' PRZYJAŹŃ ' AGONALNA

2011-02-19T16:31:00.000+01:00

W życiu doszedłem do paru założeń i ogólnych twierdzeń; pomimo że nie przepadam za ogółem i pojęciami uważając je za ograniczniki i myśli zawierające cechy ksenofobiczny.. Ogólnie traktując pojęcie 'zasada' uznałem że jedna z najważniejszych taki zasad życiowych w moim wypadku jest ta mówiąca o selektywnym dobieraniu sobie przyjaciół i postawienie ich niedaleko za mną utrzymując w świadomości fakt, że zawsze będą mi zawsze wiernie udzierać wsparcia.

Niełatwo określić jakie dokładnie cechy musi zawierać taka osoba. Nawet gdyby spróbować i w miarę dokładnie wydzielić te niektóre z nich, to i tak niedługo dochodzi się do wniosku że jednak coś jeszcze niezbędne jest do utworzenia takiego rodzaju więzi.

Najgorzej gdy znajdziemy sobie kogoś lecz po długim czasie dokładania szczebli jako podstawy do zbudowania mostu okazuje się że nie ma to sensu gdyż brak jakiejkolwiek liny będącej w stanie związać je ze sobą. Zazwyczaj uświadamia się to sobie nagle i dochodzi do wniosku że dłuższe trwanie takiego stanu jest bardzo wyczerpująca, szkoda że ludzie dochodzą do tego dużo później po nazwaniu kogoś 'przyjacielem '.

Gdy udawanie mówienia sobie o wszystkim jest codziennością, a wstyd przed zaprzeczeniem częstego chwalenia się przyjaźnią jest większy niż chęć porozmawiania o tym i udawania że nic się nie dzieje dochodzi do tak zwanego ' przyjaźni ' agonalnej.

W takim stanie relacja celowo pozostawiona jest sama sobie a nieustanne ładowanie, karmienie jej wspólnymi emocjami, doznaniami i spędzaniem ze sobą dużo czasu zostaje nagle odcięte.

Gdy już jesteśmy całkowicie przekonani że telepatia pomiędzy nami a agonalnym przyjacielem nigdy nie istniała lecz była jedynie chichotem nieszczęśliwego zbiegu okoliczności nie bądźmy zdziwieni gdy osoba ta ciągle będzie nękała nas ze wszystkich stron poprzez wysłuchiwanie od wspólnych znajomych że ona ' wszystko o nas już wie ' i jak jesteśmy niesamowicie blisko. Oczywiście nie ważne jestjuż to że aktualnie nie jesteśmy, nic już jest nie ważne. Więź ta staje się coraz to bardziej męcząca, trudniejsza i związująca. W pewnym momencie mamy już jej całkowicie dość i przestaje nam w ogóle zależeć na czymkolwiek.

Można to porównać do brudnego, wyeksploatowanego kubka leżącego na biurku z którego jednak kiedyś coś piliśmy czerpiąc pewnego rodzaju przyjemność, lecz teraz nie przyda się nam on nam do niczego, a wręcz zaczynam nam przeszkadzać.

Mimo że brzydzi mnie on to jednak nie podejmuję decyzji o rzucaniu nim o podłogę, Oczywiście nie dlatego, że boję się o jego rozbicie, lecz nie chce mi się sprzątać całego burdelu wierzącego się z jego zniszczeniem. Identycznie jest z 'agonalną ' przyjaźnią.

MIŁOŚĆ TO DOSYĆ FAJNE OGRANICZENIE

2011-02-19T16:24:00.001+01:00

Na początku istnienia świata nie było ' nic ', dopiero później to ' coś ' wybuchło. Zasadniczo tak w dużym skrócie i uproszczeniu wygląda model powstania świata w który wierzą miliony polaków. A czy ja w to wierze ? - Bynajmniej.

Co było więc na początku świata ?

Nie mam pojęcia i stanowczo wolę trzymać do tego dystans. Zakładam że na początku było coś takiego.... hmmm... taki byt, musiał być całkiem i inteligentny i to właśnie on doprowadził do zapoczątkowania naszego świata. W jakiś sposób utożsamiam Go z Bogiem, albo Stworzycielem.

Świat na początku egzystencji był zharmonizowany, dokładny, perfekcyjny w swej doskonałości, przejrzysty w każdej idealnej drobince... był nudny.

Czy doprowadziło to do stworzenia człowieka ? Absolutnie nie !

Biorąc wszystko tak jak podaje nam to Biblia nigdzie nie dopatrzymy

się takiego stwierdzenia.

Świat nie powstał z chaosu, a już na pewno nie nicości !

Nasz świat wyłonił się z ładu.

Akt stworzenia człowieka był jedynie kolejnym dodatkiem do ubarwienia idealnego świata w jakim miał on się znaleźć ... Tjaaa byliśmy jedynie dodatkiem.

Ciekawe czy Bóg wiedział, że stwarzając miłość doprowadzi do całkowitego zniszczenia harmonii na tym świecie. Przecież jeżeli wiedziałby o tym to po co w takim razie eksperymentowałby z nami ? A może jednak nie wiedział i chciał przekonać się co wyniknie z takiej śmiesznej kombinacji.

PŁEĆ + POPĘD SEKSUALNY + ROZUM ?

Ostroooooo !

Miłość doprowadziła do wygnania ludzi z Edenu i obarczenia ich wszelkim złem. Cały ból, cierpienie, wszelakie nieszczęścia i nieregularność tego świata zawdzięczamy odchylą w zachowaniu pod wpływem miłości.

Jak wyobrażasz sobie moment po zerwaniu owocu i całą rozmowę Boga i ludzi ?

-Zerwałaś owoc i z twojej winy oboje zostajecie wypędzeni z raju !

- Okey.

Proszę...

Na pewno nie wyglądało to w ten sposób, ale niestety Biblia nic nie mówi nam na

ten temat. Pozostaje jedynie moja kochana nadinterpretacja.

Miłość to wsparcie, wsparcie to obrona, obrona może być fizyczna lub innego rodzaju. Założę się, że ów Adam rozpoczął pyskówkę w obronie swojej ukochanej kobiety... to normalne, normalne nie ?

Spotkałem dziś kolegę, kolegę którego nie widziałem przez cały rok !

Byłem trochę zaskoczony jego widokiem i wkurwiony, że mnie olał i nie miał

czasu na spotkanie; powiedziałem mu to.

Przytulając swoją dziewczynę powiedział. Sorry, nie miałem czasu.

' Miłość ogranicza ' - powiedziałem zirytowanym głosem

opuszczając głowę spoglądając na telefon.

' Ale miłość to dosyć fajne ograniczenie ' - usłyszałem.

Nie takiej odpowiedzi oczekiwałem od człowieka, który nigdy nie wierzył w

istnienie miłości, do czasu kiedy sam się nie zakochał.

Miłość zagina czasoprzestrzeń.

OTWIERAM DOM SCHADZEK 2

2011-02-19T16:21:00.000+01:00

Poszukiwanie nowej asystentki postanowiłem wdrożyć w życie. Kasting odbył się więc wczoraj w mieszkaniu mojej babci. Przyszło niespodziewanie dużo osób. W komisji naborowej zasiadali kolejno ; moja babcia, kuzyn z nadwagą, przyjaciółka wiśnia i ja. Wszyscy mieliśmy być
świadkami w rozwoju wydarzeń związanych z obserwacjami.
W kryteriach oceniania braliśmy pod uwagę ;

1. CHARAKTER
By siła przebicia była jak najbardziej wystarczająca, a własne zdanie było wyrażane zawsze, najlepiej poprzez krzyk,
nawet jeżeli nie będzie poprawne.

2. WYGLĄD
Opalenizna jest jak najbardziej pożądana w dzisiejszych czasach, do tego niezbędna umiejętność tapetowania i od co cała uroda.

3. DOŚWIADCZENIE
W świecie społecznych zależności osoba offowa nie ma miejsca bytu. Niezbędne jest także doświadczenie dopasowywania się - byci konformistą, najlepiej także oportunistą. Znajomość koleżanek z liceum umacnia mnie w założeniu, że w dzisiejszych czasach wcale nie jest aż tak trudno o te cechy.

Przy wpuszczanie kolejnych osób pomagał nam pan Wiesiu, tak , jest to ten sam mężczyzn, który na urodzinach mojej babci był w miarę trzeźwy, no przynajmniej przez pierwsze pół godziny. Owy drobny pijaczek za jeden browarek zgodził się na pilnowanie pożądku przez cały czas trwania kastingu.

Pierwszą dziewczyną, która przyszła na kasting była sprzedawczyni z pobliskiego warzywniaka, pani Helenka.

' Za stara... '
-Burknęła babcia.

W rzeczywistości wiek pani Helenki nie przeszkadzał babci aż tak bardzo. Po prostu bał się, że dłuższe przebywanie tej osoby w bliskim otoczeniu może spowodować przypomnienie się jej i upomnienie o oddanie długu, przed którym babcia ucieka już prawie pół roku!

Druga przyszła sąsiadka babcia z klatki obok pani Zenka.

' Zenka, a co ty tu robisz ? '
-Powiedziała ze zdziwieniem babcia.
' No przyszłam kasting żeście zrobili to przyszła ja. '
' Za gruba !! '
-Powiedział mój kuzyn... jakby sam dbał o linie.
' Nie macie kochani z trzech złotych pożyczyć ? '
' Nie nie mamy do widzenia ! '
-Powiedziałą z podniesionym głosem babcia pomimo sympatii jaką darzy panią Zenkę. Taka babcioagresja wywoływana jest zawsze gdy wspomni się jej o pieniądzach, świadkach Jehowy, albo o tym co robiła na ostatnim zlocie osiedlowych emerytów.

Trzeci przyszedł mój kolega Adi Adrian Adriewski. Od razu wywaliłem go na pysk, w zasadzie zrobił to pan Wiesiu na moja prośbę.

' -Nie nie, wszystko nie tak ! ' Powiedziałem ze zdenerwowaniem wymachując rękoma jednocześnie wstając i podchodząc do okna. ' - Potrzebujemy dziewczyn, potrzebujemy plotek, więcej ugodowości, naginania się, wszystko musi być dokładnie tak samo jak w realu. Na czym polega prawdziwe życie jeżeli nie na fałszywości, zdobywaniu kontaktów i hedonizmie ? By zapewnić ludziom niezapomniane doznania musimy poszukać nadających się ludzi, lansująych się we wszystkich klubach, imprezach, najlepiej świecących, takich o których dużo się mówi, dzięki czemu rosną oni w swoim zadufaniu ! Jeżeli nasze biuro ma kontaktować zwykłych szaraków z wyższą sferą najpierw musimy zebrać całą elitę ! '

Finałowo przybyła ona ! Moja szkolna koleżanka z początku nosząca pseudonim ' Pogromczyni Ameb' stopniowo zatracając go by w końcu stał się on jedynie pustą nazwą
bez głębszego wydźwięku, służącą jedynie do odnajdywania, lecz nie określania jej postaci.

Zadziwiające, że całkiem niedawno kolegowaliśmy się lecz jej słowo o możności powiedzenia jej wszystkiego o jej charakterze były całkowicie puste i zdradliwe.

Pogromczyni sama zgłosiła śe do projektu, z czasem coraz bardziej się w niego wdrażała i powoli wspólnie działaliśmy w jego realizacji. Praca na tej samej ulicy, oraz elastyczniej godziny pracy zachęciły ją do działania.

Ostatnią osobą, której spodziewałem się na kastingu była Bożena Dygiel oraz moja klasowa koleżanka Janet Juicy, która jednak stanęła przed stolikiem mojej komisji. Wypady rowerowe z Janet sprawiły, że wszystkie miejskie plotki stawały się także moją własnością.

Przyjęliśmy ją. Postawiła nam tylko warunek.
' W łazience musi znajdować się wielkie lustro i koniecznie prostownica do włosów ! '

Następne osobistości socjalne nie były tak ciekawe więc postanowiłem pominąć ich opis. Wspomnę jedynie, że odwiedziło nas parę dziewczyn szczytujących na piramidzie potrzeb Maslowa, niestety w ubiegłym sezonie co sprawiło że teraz są już niemodne a ich całe życie wyeksploatowane na taką skalę, że żadna plotka nikogo już by nie zaskoczyła.

Po namyśle postanowiliśmy iż 2 kandydatki wystarczą na rozkręcenie rodzinnego biznesu. Mieszkanie było już wynajęte, pozostało tylko parę szkopułów jak dekoracja, nazwa miejsca użyteczności publicznej, reklama oraz opracowanie grafika pracy.

Następnie wspólnie z komisja i kandydatkami dysputowaliśmy nad nową nazwą domu.
' -Hmmm.. pomyślmy, jest Ivona, jest Laguna, jest także Eden, oraz Vip Club.
Nasza nazwa musi być przyjemna, sprawiająca uczucie rodzinnej atmosfery, a za razem pociągająca i pikantna. '

Było to tymczasowe zajęcie dla całej grupy przykrywające, że nie jest to żaden biznes,
( także nie będzie z tego pieniędzy ) a jedynie projekt złożony z wielu hipotez i teoria, z którego jak się pokaźniej okażę wyniosę więcej zaskakujących informacji niż kiedykolwiek przypuszczałem.

MASZ TU WOLNOŚĆ SŁOWA LECZ UWAŻAJ NA SWĄ MOWĘ

2011-02-19T15:57:00.001+01:00

Naprawdę trudno ostatnio dogadać się z ludźmi. To kim jesteś zależy od tego co sądzą o tobie inni, i nie ważne jest tutaj nawet czy cie znają. To jak się ubierasz, jak wyglądasz, jak często bywasz vip clubach, a nawet to ilu masz znajomych na nk czy facebooku stało się pryzmatem oszacowania stanu ducha twojej osoby. Opinia świętych krów niezbędna do egzystencji poszczególnych osób nie potrafiących myśleć samodzielnie stała się wyznacznikiem zależności relacji panujących między grupami i innymi osobami. Coraz liczniejsze grono ' guru ' stało się nie tylko problemem indii ale także polskiej młodzieży.

W czasach gdy pozerstwo jest w cenie a konformizm stał się codziennością trudno odróżnić prawdziwych sojuszników. Nie jesteś nawet w stanie domyślić się kto kopnie cię w głowę gdy upadniesz. Zbyt duża liczba tzw ' przyjaciół ' zamiast stania się korzyścią doprowadziło do wewnętrznego ogłupienia nakazującego informowaniem lub żartowanie, pojęcia te są szerzej znanych jako obgadywanie. Oczywisty jest więc trud w utrzymaniu wzajemnego zaufania.

Krzyczenie najgłośniej o swoim całkowitym odrzuceniu życia społecznego i ' jebania systemu ' jest jedynie żenującym zwracaniem na siebie uwagi. Moja znajoma ' lubiąca wszystkich ' przy nieustannie deklarowaniu swojej całkowitą oddzielność od innych jedynie z mojej obecnej perspektywy stała się jedną z najlepszych nurków w oportunistycznym bajorze.

Niesamowita dwualność jej postaci ukazała się całkiem niedawno. Zastanawiam się co myślała opowiadając mi bardzo dużo i szczegółowo o swoim obrzydzeniu do fałszywych ludzi podając wielorazowe przykłady a następnie opowiadając to samo o mnie tym ludziom.

Skąd wzięło się aż tak duże zapotrzebowanie na kłamstwa? Dlaczego prościej jest uwierzyć w informacje z nie pierwszej ręki niż postarać się o jej wyjaśnienie. Dlaczego ludzie w ogóle chcą wierzyć i słuchać tych wszystkich bzdur. Najfajniejsze w rozmowach jest plotkowanie o kimś innym. Człowiek otwiera buzię a gówno samo leci, po pewnym czasie sam zaczyna wierzyć w to co osobiście wymyślił.

Dlaczego w dzisiejszych czasach powiedzenie ' masz gówno na twarzy ' jest sto razy bardziej obraźliwe niż powiedzenie tego samo o zawartości głowy. Czy wygląd stał się wyznacznikiem fajności, i zajebistości a to kim naprawdę jesteś, twój nadmiar lub brak inteligencji nie wyznacza już tego co zostało przez niego zastąpione. Jeżeli tak - nasuwa mi się kolejno pytanie ' czym jest fajny wygląd ' ? Zauważyłem jedynie, że im coś bardziej sztuczne, plastikowe i syntetyczne tym ładniejsze. Co mi po pięknej kobiecie z którą nie mogę wyjść nawet na basen gdyż po zamoczeniu w wodzie cała tapeta rozpuści się uniemożliwiając mi jej rozpoznanie. Moda i trendy nie są niczym więcej jak noszeniem tego samego przez wszystkich napędzając globalną korporacje.

OTWIERAM DOM SCHADZEK

2011-02-19T15:21:00.000+01:00

Swego czasu często po szkole wpadałem do mojej babci. Wtedy siedzieliśmy sobie i rozmawialiśmy przy kawce. Zazwyczaj było tak, że rozważamy sens istnienia kościoła katolickiego i kręciliśmy się jedynie wokół tego jednego tematu, coraz częściej jednak podejmujemy rozmowy na różneeeee kwestie.

Ostatnio doszliśmy wspólnie do wniosku, że ani ja, ani ona nie mamy pieniędzy. Myśleliśmy nad możliwym do otworzenia i w miarę opłacalnym interesem. Po obejrzeniu kolejnego odcinka rozmów w toku z kolejnymi niezbyt inteligentnymi

gośćmi do głowy przyszedł mi pewien pomysł.

Szczególnie zaaprobowało nas zachowanie młodych ludzi. Postanowiliśmy więc

zrobić jakikolwiek ruch w celu dowiedzenia się więcej.

' A co gdyby tak utworzyć dom schadzek ?? Zwykłą sieczkarnię społeczną z jaką odczynienia mamy na co dzień, jednak bardziej różnorodną i oczywiście .. płatną !! '

' W sumie czemu nie !! ' -Odparła babcia
Po czym szybko dodała -

' Zawsze jakiś grosz wpadnie.. '
' No właśnie.' Odpowiedziałem

Pozostała tylko jeszcze jedna kwestia.

Gdzie niby mogłoby znajdować się centrum naszych badań.

' Obok, a co mi tam, przynajmniej daleko nie będę miała !! '
-Odezwała się do mnie babcia, przypominając tym samym, iż dokładnie na tym samym piętrze, za ścianą znajduje się (nieco większe niż te babci) mieszkanie do wynajęcia. Nooo na dodatek ma balkon, jednak nie próbowałbym zrobić tam grilla tak jak robili to poprzedni właściciele, dokładnie za to dostali eksmisję. Mimo wszystko balkon jest niewiarygodnym plusem, miejscem dającym upust emocjią do którego zawsze można się udać gdy nie wytrzymuje się już ciśnienia panującego wewnątrz pomieszczenia.
Babcia mieszka na ulicy Emilci Plater, jest to ulica hmmm... no co najmniej raz że niebezpieczna, ale dwa to to że zamieszkiwana przez ' ludzi sukcesu ', poszukujących rozgłosu i zainteresowania, nawet w tak małym mieście jak nasze.

SĄ TO WIĘC NASI POTENCJALNI KLIENCI.
Najlepiej jeszcze jakiś fajny bar otworzyć... tani.

Co więc za problem ??
Hmmm... a no jest jeszcze coś. Niedaleko jest inny club, ' Ivona '. Byłaby to dla nas bardzo duża konkurencja...

SZUKAM WIĘC PRACOWNIKÓW

DO NOWEGO PROJEKTU SPOŁECZNEGO

OBŁUDNIK MIŁOŚCI

2011-02-19T15:02:00.002+01:00

" Najbardziej w miłości nienawidzę tego, że aby ją okazywać potrzebne są dwie osoby. Dlaczego? Dlatego że jestem przecież samowystarczalny, z pokolenia tych młodych co wszystko robią sami i są niezależni od nikogo i niczego. Tym bardziej uzależnienie uczucia od jednej osoby jest dla mnie czymś niewyobrażalnym i nie mogę nawet znieść myśli o takim czymś jak to .. '

Nie wydaje mi się by było by możliwe żebym kiedykolwiek się zakochał... nie .

A gdyby tak 2 osoba tak nagle przestała kochać, co wtedy ?

Co z z miłością którą wspólnie budowaliście przez ten cały czas. Co gdy jedna osoba uzależni się bardziej niż ta druga ?

Boje się, że tą 2 osobą okażę się ja .

Spotkałem się ostatnio z koleżanką... byliśmy w parku. nie nie dlatego że chciałem wprowadzić romantyczna atmosferę ... po prostu rozdarła się jej spódnica i nie chciała pokazywać się publicznie.

" Nawet ładnie dzisiaj wyglądasz. "

-Powiedziała, a ja jak głupi wpatrywałem się w nią nie wiedząc co mam odpowiedzieć,

zrobiłem tylko głupkowatą minę i machnąłem... nogą.

W sumie dopiero w domu wpadłem na to że ona w rzeczywistości to

mnie pociąga, nie tyle dco fizycznie jak intelektualnie.

Mógłbym ją chrupać podczas długich kontemplacji.

Ale, że co ... miałbym jej poświęcać cały mój czas ? Nie, ta myśl od razu odrzuciła mnie od całego pomysłu. Nie chcę się w nic angażować... no bo po co. Lepiej jest tak jak jest tak jest najlepiej .... Chyba jest. No mniejsza. Poza tym niech ciąłbym doprowadzić do znudzenia się jej osobą... prawdopodobnie ze wzajemnością, a tak mogę ją sobie dawkować i ona się nawet nie domyśla, a nawet jak to co? Przecież tak pierwsza nic nie powie, nawet gdyby mnie kochała to i tak nie odezwie śe pierwsza; jest kobietą.

Koelejny powód dlaczego nie chce się angażować w związki to to, że chyba

boję się kobiet. Hahahhahahahha taaaaa śmieje się sam z siebie ponieważ mam więcej koleżanek niż kolegów więc jest to nieco dziwne. Chociaż gdyby tak z drugiej strony, no bo koleżanki to koleżanki prawda, takie kumpelki. A prawdziwe dziewczyna, znaczy się osoba na której mi zależy w jakiś szczególny sposób; przecież przy takiej cały czas muszę grać kogoś innego, kogoś kim nie jestem. Musze starać się być twardym, stanowczym i odpowiadać agresją na każdą pyskówkę czy zniewagę. Silny ja ? Taaaa śmieszne, ani fizycznie ani psychicznie. Nie jestem taki. Tym bardziej byłoby to dla mnie trudne. Cała ta kreacja doprowadziłaby mnie chyba to szału i autoagresji. Dlatego nie. Nie chce grać stereotypowego macho, nie chce grać nikogo. Chce być sobą.

Zasadniczo to nie mógłbym i tak być do końca szczery z taką osobą, nie mógłbym powiedzieć jej tego wszystkiego ehhh... wszystkiego o mnie. Moich uczuciach i przemyśleniach. Nie mógłbym być z osobą która wiedziała by to wszystko. Tym bardziej nie mógłbym być do końca sobą. Jakie to wszystko skomplikowane. A może pozostawienie jakieś części wolnych przemyśleń tylko dla siebie dopełniało by nasz ' związek ' ?

Tęsknie za miłością, której w rzeczywistości nigdy nie doznałem.

Nie jestem za miłością publiczną, dlatego że zawsze jestem publicznością !!